മഹാപ്രഭുവിന്റെ ഉത്തരേന്ത്യൻ യാത്രകൾ / ശ്രീ ചൈതന്യലീല (ഭാഗം 9)

നവദീപ യാത്ര

ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ നിന്നും പുരിയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ ശ്രീ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭു വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോകാനുള്ള തന്റെ ആഗ്രഹം വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രകടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഭൗതികമായ പല കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്ര വൈകിപ്പിച്ചു. എങ്കിലും കാലക്രമേണ അവരുടെ അനുവാദത്തോടെ ഗൗരാംഗൻ ബംഗാൾ വഴി വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

നവദീപവാസികൾ ശ്രീ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിന്റെ മഹിമകൾ അപ്പോഴേക്കും പൂർണ്ണമായും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സങ്കീർത്തന പ്രസ്ഥാനത്തെ എതിർത്തിരുന്നവർ പോലും മഹാപ്രഭുവിനെ ദർശിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം തേടാനും, തങ്ങൾ ചെയ്ത അപരാധങ്ങളിൽ മാപ്പപേക്ഷിക്കാനുമായി വഞ്ചിയിൽ കയറി അദ്ദേഹത്തിന് സമീപമെത്തി. വഞ്ചി മുങ്ങുമെന്ന അവസ്ഥ വന്നിട്ടും ജനക്കൂട്ടം അതിൽ ഇരച്ചുകയറി. ചിലരാകട്ടെ വഞ്ചിക്കായി കാത്തുനിൽക്കാതെ നദിയിൽ നീന്തി മറുകരയിലെത്തി. ഭഗവാൻ ചൈതന്യൻ എവിടെയൊക്കെ പോയോ അവിടെയെല്ലാം ജനസാഗരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദപത്മങ്ങളിൽ വീണു പ്രണമിച്ചു.

ഇസ്ലാം രാജാവിന്റെ സംശയം

ബംഗാളിന്റെ അന്നത്തെ തലസ്ഥാനത്തിന് സമീപമുള്ള രാമകേലി എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഗൗരാംഗൻ മുന്നേറി. ജനസഹസ്രങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് ഹിന്ദുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു സന്യാസി തന്റെ തലസ്ഥാനത്തേക്ക് വരുന്നു എന്നറിഞ്ഞ ഇസ്ലാം രാജാവ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. “ഇദ്ദേഹം തീർച്ചയായും ദൈവത്തിന്റെ ദൂതനായിരിക്കണം, അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്രയധികം ജനങ്ങളെ ആകർഷിക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും?” എന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. അതിനാൽ മഹാപ്രഭുവിനെ ആരും ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന് രാജാവ് തന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥരോട് കൽപ്പിച്ചു.

തുടർന്ന് രാജാവ് തന്റെ സഹായിയായ കേശവ ചത്രിയോട് മഹാപ്രഭുവിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു. രാജാവ് ഭഗവാന് വല്ല ദോഷവും ചെയ്യുമോ എന്ന് ഭയന്ന കേശവ ചത്രി, മഹാപ്രഭു കേവലം ഒരു തീർത്ഥാടകനാണെന്നും കുറഞ്ഞ ആളുകൾ മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ പോകുന്നുള്ളൂ എന്നും പറഞ്ഞ് വിഷയം ലഘൂകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ആ മറുപടിയിൽ തൃപ്തനാകാത്ത രാജാവ്, തന്റെ ധനമന്ത്രിയായ ഡബീർ ഖാസിനോട് ഏകാന്തമായി ഈ സന്യാസിയെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായം ചോദിച്ചു. “അങ്ങു എന്തിനാണ് എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത്? അങ്ങയുടെ സ്വന്തം മനസ്സിനെത്തന്നെ ആരായുന്നതാണ് ഉചിതം,” എന്ന് മന്ത്രി മറുപടി നൽകി. ഇതുകേട്ട രാജാവ്, “ശ്രീ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭു സാക്ഷാൽ പരമപുരുഷനായ ഭഗവാൻ തന്നെയാണ്, ഞാൻ ഇത് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു,” എന്ന് പ്രതിവചിച്ചു.

രൂപ-സനാതനന്മാരുടെ ശരണാഗതി

ഈ സംഭാഷണത്തിന് ശേഷം ഭവനത്തിലെത്തിയ ഡബീർ ഖാസ്, പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന തന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ സാകരാ മല്ലിക്കുമായി ആലോചന നടത്തി. ഈ സഹോദരന്മാർ ഉന്നത കുലജാതരായ ബ്രാഹ്മണരായിരുന്നിട്ടും അന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ ഇസ്ലാം ഭരണകൂടത്തിൽ സേവനം അനുഷ്ഠിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു. കാലക്രമേണ അവർക്ക് ഇസ്ലാം നാമങ്ങളും ആചാരങ്ങളും സ്വീകരിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു. തങ്ങൾ കളങ്കിതരാണെന്ന് സ്വയം കരുതിയ അവർ ഭഗവാൻ ചൈതന്യന്റെ സംഗത്തിനായി അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു.

രണ്ടു സഹോദരന്മാരും അർദ്ധരാത്രിയിൽ രഹസ്യമായി ഭഗവാനെ കാണാൻ ചെന്നു. വിനയത്തിന്റെ പ്രതീകമായി പുല്ല് വായിൽ കടിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു. തങ്ങളുടെ എളിയ അവസ്ഥ വിവരിച്ചുകൊണ്ടും മഹാപ്രഭുവിന്റെ ഹേതുവില്ലാത്ത കാരുണ്യത്തിനായി യാചിച്ചുകൊണ്ടും അവർ പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിച്ചു.

അവരുടെ ഭക്തിനിർഭരമായ പ്രാർത്ഥനകൾ കേട്ടശേഷം മഹാപ്രഭു അരുളിച്ചെയ്തു: “പ്രിയപ്പെട്ട ഡബീർ ഖാസ് , സാകരാ മല്ലിക് ! നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എന്റെ നിത്യദാസന്മാരാണ്. ഇന്നു മുതൽ നിങ്ങൾ രൂപൻ എന്നും സനാതനൻ എന്നും അറിയപ്പെടും. സത്യത്തിൽ ബംഗാളിലേക്ക് വരുവാൻ എനിക്ക് പ്രത്യേകമായി ഒരു കാര്യവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും കാണാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഭവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങുക, യാതൊന്നും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. കൃഷ്ണൻ നിങ്ങളെ ഉടൻ തന്നെ മോചിപ്പിക്കും.”

രൂപ-സനാതനന്മാരുടെ സന്ന്യാസസ്വീകരണം

മഹാപ്രഭു ഇത്ര വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തോടൊപ്പം വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമല്ലെന്ന് രൂപനും സനാതനനും വിനയപൂർവ്വം ഉപദേശിച്ചു. അവരുടെ വാക്കുകൾ സ്വീകരിച്ച മഹാപ്രഭു തന്റെ യാത്ര പരിഷ്കരിച്ച് പുരിയിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങി.

രൂപനും സനാതനനും തങ്ങളുടെ ഔദ്യോഗിക പദവികൾ വെടിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ചൈതന്യന്റെ സേവനത്തിൽ പൂർണ്ണമായി മുഴുകാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആദ്യം രൂപൻ സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ചു. അദ്ദേഹം തന്റെ കുടുംബപരമായ കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കുകയും തന്റെ സമ്പത്തിന്റെ പകുതി ഭാഗം ബ്രാഹ്മണർക്കും വൈഷ്ണവർക്കുമായി ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ബാക്കിയുള്ളതിൽ പകുതി ബന്ധുക്കൾക്കും പകുതി അത്യാവശ്യ ഘട്ടങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കാനായി മാറ്റിവെക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സഹോദരനായ സനാതനന് ആവശ്യമായി വരുമെന്ന് കരുതി പതിനായിരം സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ അദ്ദേഹം ഒരു വ്യാപാരിയെ ഏൽപ്പിച്ചു. അനന്തരം ശ്രീ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിനെ കാണാനായി അദ്ദേഹം യാത്ര തിരിച്ചു.

എന്നാൽ സനാതന ഗോസ്വാമിക്ക് അത്ര എളുപ്പത്തിൽ മടങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തെ അമിതമായി ആശ്രയിച്ചിരുന്ന രാജാവ് അനുവാദം നൽകാൻ വിസമ്മതിച്ചു. സനാതനൻ തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നപ്പോൾ രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ തടവിലാക്കി. എന്നാൽ രൂപൻ മാറ്റിവെച്ച ഏഴായിരം സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ കാവൽക്കാരന് കൈക്കൂലിയായി നൽകി സനാതനൻ തടവുചാടി. രഹസ്യമായി മലനിരകൾ കടന്ന് അദ്ദേഹം ഭഗവാൻ ചൈതന്യനെ കാണാനായി അതിവേഗം യാത്ര തുടർന്നു.