മാരീചന്റെ മായയും സീതാപഹരണത്തിന്റെ തുടക്കവും
അപമാനിതയായ ശൂർപ്പണഖ നേരെ ലങ്കയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. തന്റെ സഹോദരനായ രാവണനോട് ഖരദൂഷണന്മാരുടെ നിഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ചും ലക്ഷ്മണൻ തന്റെ മൂക്കും കാതും അറുത്തതിനെക്കുറിച്ചും ഹൃദയഭേദകമായി വിവരിച്ചു. എന്നാൽ അവൾ അവിടെയും നിർത്തിയില്ല; ശ്രീരാമന്റെ പത്നിയായ സീതാദേവിയുടെ അത്യുജ്ജലമായ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് വർണ്ണിച്ചുകൊണ്ട്, ആ സൗന്ദര്യധാമത്തെ സ്വന്തമാക്കണമെന്ന മോഹം രാവണന്റെ ഉള്ളിൽ ജ്വലിപ്പിച്ചു. ഇതുകേട്ട രാവണൻ സീതയെ അപഹരിച്ച് തന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ എത്തിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
മായക്കാഴ്ചകൾ ഒരുക്കുന്നതിൽ അതിസമർത്ഥനായ മാരീചൻ എന്ന അസുരനെ രാവണൻ ഇതിനായി നിയോഗിച്ചു. ഒരു സ്വർണ്ണമാനിന്റെ രൂപം ധരിച്ച് പഞ്ചവടിയിൽ ചുറ്റിത്തിരിയാനും, സീതയുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ച് രാമലക്ഷ്മണന്മാരെ പർണ്ണശാലയിൽ നിന്ന് ദൂരേക്ക് ആകർഷിക്കാനും രാവണൻ പദ്ധതിയിട്ടു. അതനുസരിച്ച് മാരീചൻ അതിമനോഹരമായ ഒരു സ്വർണ്ണമാനായി മാറി പഞ്ചവടിയിലെ പർണ്ണശാലയ്ക്ക് സമീപം ഉലാത്തി. തിളങ്ങുന്ന ആ സ്വർണ്ണമാനിനെ കണ്ട സീതാദേവി അതിൽ ആകൃഷ്ടയാവുകയും അതിനെ പിടിച്ചുനൽകണമെന്ന് ശ്രീരാമനോട് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ ലക്ഷ്മണൻ ഇതിനെ എതിർത്തു: “ദേവീ, ഇത് യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു മൃഗമല്ല; നമ്മെ ചതിക്കാൻ വന്ന ഏതോ മായമാനാണിത്.” എന്നാൽ സീതാദേവി ആ വാക്കുകൾ ചെവിക്കൊണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ ലക്ഷ്മണനെ പർണ്ണശാലയ്ക്ക് കാവൽ നിർത്തി ഭഗവാൻ ശ്രീരാമൻ മാനിനെ പിന്തുടർന്ന് വനത്തിനുള്ളിലേക്ക് പോയി. വില്ലുമേന്തി തന്നെ പിന്തുടരുന്ന ശ്രീരാമന് പിടികൊടുക്കാതെ ആ മായമാൻ അദ്ദേഹത്തെ വളരെ ദൂരേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഒടുവിൽ ക്രുദ്ധനായ ഭഗവാൻ ഒരു അസ്ത്രമയച്ച് ആ മാനിനെ വധിച്ചു. മാരീചൻ മരിക്കുന്ന വേളയിൽ ശ്രീരാമന്റെ സ്വരത്തിൽ “ഹാ ലക്ഷ്മണാ! ഹാ സീതേ!” എന്ന് ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞു.
പർണ്ണശാലയിലിരുന്ന സീതാദേവി ഈ നിലവിളി കേട്ട് ഭയവിഹ്വലയായി. “ലക്ഷ്മണാ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന് എന്തോ ആപത്ത് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു, നീ ഉടനെ ചെന്ന് നോക്കൂ!” എന്ന് ലക്ഷ്മണനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ലക്ഷ്മണൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു: “ദേവീ, ഇത് ആ മായമാനിന്റെ കപടസ്വരമാണ്. എന്റെ ജ്യേഷ്ഠനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ ഈ മൂന്നുലോകത്തും ആരുമില്ല. അതിനാൽ അങ്ങ് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.” ഇതുകേട്ടപ്പോൾ സീതാദേവിക്ക് അതിയായ കോപമുണ്ടായി. “ലക്ഷ്മണാ, ഞാൻ പറയുന്നത് അനുസരിക്കൂ, നീ ഉടനെ ചെന്ന് നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠന് എന്ത് സംഭവിച്ചുവെന്ന് നോക്കൂ!” എന്ന് അവർ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ സീതാദേവിയെ പർണ്ണശാലയിൽ തനിച്ചാക്കി ലക്ഷ്മണൻ തന്റെ ജ്യേഷ്ഠനെ അന്വേഷിച്ച് വനത്തിനുള്ളിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
സീതാപഹരണവും ജടായു മോക്ഷവും
ലക്ഷ്മണൻ പോയ ആ സമയം നോക്കി രാവണൻ പർണ്ണശാലയ്ക്ക് സമീപം പതുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സന്യാസിയുടെ വേഷം ധരിച്ച് ഭിക്ഷ യാചിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പർണ്ണശാലയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തി. ഭിക്ഷ നൽകാനായി പുറത്തെത്തിയ സീതാദേവിയെ രാവണൻ ബലമായി അപഹരിച്ച് തന്റെ വിമാനത്തിലേറ്റി ആകാശമാർഗ്ഗേ പറന്നുപോയി. ആകാശവീഥിയിലൂടെ പോകുമ്പോൾ പക്ഷീന്ദ്രനായ ജടായു അവനെ തടഞ്ഞു. “അധർമ്മത്തിന് ഉടനെ വിനാശം സംഭവിക്കും” എന്ന് താക്കീത് നൽകിക്കൊണ്ട് ജടായു രാവണനെ ശക്തമായി ആക്രമിച്ചു. എന്നാൽ രാവണൻ തന്റെ വാളുകൊണ്ട് ജടായുവിന്റെ ചിറകുകൾ അരിയുകയും മാരകമായി മുറിവേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ജടായു ഭൂമിയിലേക്ക് പതിച്ചു. രാവണനാകട്ടെ സീതയുമായി നേരെ ലങ്കയിലേക്ക് തിരിച്ചു.
മാരീചനെ വധിച്ച ശേഷം ശ്രീരാമൻ പർണ്ണശാലയിലേക്ക് മടങ്ങുകയായിരുന്നു. യാത്രാമധ്യേ കണ്ടുമുട്ടിയ ലക്ഷ്മണൻ, ജ്യേഷ്ഠന് എന്തോ ആപത്ത് സംഭവിച്ചുവെന്ന് കരുതി പരിഭ്രാന്തയായ സീതാദേവി തന്നെ നിർബന്ധിച്ചു അയച്ചതാണെന്ന വിവരം ഭഗവാനെ അറിയിച്ചു. വരാനിരിക്കുന്ന അനർത്ഥത്തെയോർത്ത് ഇരുവരും അതീവ ദുഃഖത്തോടെ പർണ്ണശാലയിൽ തിരിച്ചെത്തി. അവിടെ സീതാദേവിയെ കാണാത്തതിനാൽ അവർ പരിഭ്രാന്തരായി വനമാകെ തിരയാൻ തുടങ്ങി.
അന്വേഷണത്തിനൊടുവിൽ, മാരകമായ മുറിവുകളോടെ ജീവനായി പോരാടുന്ന ജടായുവിനെ അവർ കണ്ടെത്തി. ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ ആ പക്ഷീന്ദ്രനെ തന്റെ മടിയിൽ കിടത്തി. രാവണൻ സീതയെ അപഹരിച്ച് തെക്കുഭാഗത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയ വിവരം ഭഗവാനെ അറിയിച്ച ശേഷം ജടായു പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞു. തന്റെ പിതാവിന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്ന ജടായുവിന് പുത്രവാത്സല്യത്തോടെ എല്ലാ അന്തേഷ്ടി ചടങ്ങുകളും നിർവ്വഹിച്ച ശേഷം രാമലക്ഷ്മണന്മാർ യാത്ര തുടർന്നു.
വഴിമധ്യേ കബന്ധൻ എന്ന അസുരൻ അവരെ തടഞ്ഞു. കബന്ധൻ ജന്മനാ അസുരനായിരുന്നില്ല, ഒരു ശാപത്തിന്റെ ഫലമായി ആ രൂപം പ്രാപിച്ചതായിരുന്നു. ശ്രീരാമൻ അവനെ വധിച്ചതോടെ അവൻ ശാപമുക്തനായി. ശാപമോക്ഷം ലഭിച്ച കബന്ധന്റെ ശരീരം അതീവ തേജസ്സുള്ളതായി മാറി. ജ്വലിക്കുന്ന ആ ദിവ്യരൂപത്തിൽ ഭഗവാനെ വലംവെച്ച് വണങ്ങിയ ശേഷം, ശബരിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാൻ അവൻ ശ്രീരാമനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
ശബരിയുടെ ഭക്തിയും മാതംഗപർവ്വതയാത്രയും
കബന്ധന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച് രാമലക്ഷ്മണന്മാർ ശബരിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. ഭഗവാനെ കണ്ട മാത്രയിൽ അതിയായ ഭക്തിയോടും വാത്സല്യത്തോടും കൂടി അവൾ അവരെ സ്വീകരിച്ചു. വർഷങ്ങളായി താൻ കാത്തിരുന്ന ഭഗവാന് സമർപ്പിക്കാനായി അവൾ കരുതിവെച്ചിരുന്ന പഴങ്ങൾ അതീവ പ്രീതിയോടെ നൽകി. ആ പഴങ്ങൾക്ക് മധുരമുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താനായി ഓരോന്നും താൻ തന്നെ കടിച്ചു രുചിച്ചു നോക്കിയ ശേഷമാണ് അവൾ ഭഗവാന് നൽകിയത്. ഭക്തയുടെ ഹൃദയത്തിലെ നിർമ്മലമായ സ്നേഹം കണ്ട് ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ അതീവ സന്തുഷ്ടനായി. ശബരി രുചിച്ചു നോക്കി നൽകിയ ആ പഴങ്ങൾ ഭഗവാൻ അതീവ താല്പര്യത്തോടെ ഭക്ഷിച്ചു.
അനന്തരം അവൾ ശ്രീരാമനോടും ലക്ഷ്മണനോടും മാതംഗ പർവ്വതത്തിലേക്ക് (മാതംഗാചലം) പോകാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. അവിടെ വസിക്കുന്ന വാനരരാജനായ സുഗ്രീവനും ഹനുമാൻ തുടങ്ങിയവരും സീതാദേവിയെ വീണ്ടെടുക്കാൻ വലിയ സഹായം ചെയ്യുമെന്ന് അവൾ അറിയിച്ചു. ഭക്തയായ ശബരിക്ക് മോക്ഷം നൽകി അനുഗ്രഹിച്ച ശേഷം ഭഗവാൻ മാതംഗ പർവ്വതത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
നാളെ:
സുഗ്രീവസഖ്യവും ബാലീവധവും
(തുടരും…)
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
About The Author
