ശ്രീരാമപട്ടാഭിഷേകവും സീതാപരിത്യാഗവും / ശ്രീരാമാവതാര കഥാസംഗ്രഹം (ഭാഗം 6)

ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ സീതാദേവിയോടൊപ്പം ധർമ്മം തെറ്റാതെ ദീർഘകാലം രാജ്യം ഭരിച്ചു. കോസലരാജ്യം ഐശ്വര്യത്താൽ വിളങ്ങിനിന്നു. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തവേ, സീതാദേവിയുടെ ചാരിത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് നാട്ടുകാരിൽ ചിലർ അപവാദം പറയുന്നത് ഭഗവാന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. ആ വാക്കുകൾ ഭഗവാന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മുനയുള്ള അസ്ത്രം പോലെ തറച്ചു. ലോകനിന്ദ ഭയന്നും രാജ്യധർമ്മം പാലിക്കാനുമായി, ഗർഭിണിയായ സീതാദേവിയെ വനത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഭഗവാൻ ലക്ഷ്മണനോട് ആജ്ഞാപിച്ചു.

അതിയായ ദുഃഖത്തോടെ വനത്തിലെത്തിയ ജാനകീദേവിയെ വാൽമീകി  മഹർഷി തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെവെച്ച് ദേവിക്ക് രണ്ട് ആൺകുട്ടികൾ ജനിച്ചു. മഹർഷി അവർക്ക് ലവൻ, കുശൻ എന്ന് പേരിട്ടു. അതേസമയം അയോദ്ധ്യയിൽ ലക്ഷ്മണന് പുതൻ, ചന്ദ്രകേതു എന്നും ഭരതന് തക്ഷൻ, പുഷ്കരൻ എന്നും ശത്രുഘ്നന് സുബാഹു, ശ്രുതസേനൻ എന്നും പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഭരതൻ ദിഗ്വിജയം നടത്തി ഗന്ധർവ്വന്മാരെ പരാജയപ്പെടുത്തി വലിയ സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവന്നു. ശത്രുഘ്നൻ ലവണാസുരനെ വധിക്കുകയും മധുപുരി (മഥുര) എന്ന നഗരം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

വാൽമീകി മഹർഷി ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ ചരിത്രം ‘രാമായണം’ എന്ന പേരിൽ രചിക്കുകയും അത് ലവകുശന്മാരെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരിക്കൽ ഭഗവാന്റെ സദസ്സിൽ വെച്ച് ബാലന്മാർ ഈ കഥ ആലപിച്ചു. അവർ തന്റെ പുത്രന്മാരാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഭഗവാൻ, സീതാദേവി വാത്മീകി മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. സീത അതീവ പരിശുദ്ധയാണെന്ന് വാൽമീകി  മഹർഷി ഭഗവാനോട് അരുളിച്ചെയ്തു.