യെസ് ! നോ ! വെരി ഗുഡ് !

ലളിതനായ ഒരു ഗ്രാമീണൻ കേട്ടുകേട്ട് കുറച്ച് ഇംഗ്ലീഷ് വാക്കുകൾ പഠിച്ചു. ‘യസ്’ (അതെ), ‘നോ’ (ഇല്ല), ‘വെരി ഗുഡ്’ (വളരെ നല്ലത്) എന്നിങ്ങനെ ഏതാനും ഇംഗ്ലീഷ് വാക്കുകൾ മാത്രമേ അയാൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ, ഈ വാക്കുകൾ ഉചിതമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പ്രയോഗിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാൻ അയാൾ ഒരിക്കലും ഗൗരവമായി ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല. ആളുകളുടെ മുന്നിൽ ഈ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ ‘ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്ന’ ഒരാൾ എന്ന നിലയിൽ തനിക്ക് ഒരുതരം ബഹുമാനം ലഭിക്കുമെന്ന് മാത്രമേ അയാൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ.

ഒരിക്കൽ കുറച്ച് കൊള്ളക്കാർ ചേർന്ന് ഒരു കൊലപാതകം നടത്തി, അതിന്റെ കുറ്റം ഈ ഗ്രാമീണന്റെ തലയിൽ വെച്ച് രക്ഷപ്പെടാൻ പദ്ധതിയിട്ടു.

ഗ്രാമീണനെ കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കിയപ്പോൾ, ന്യായാധിപൻ ബംഗാളി ഭാഷയിൽ അയാളോട് ചോദിച്ചു, “നിങ്ങൾ കൊലപാതകം ചെയ്‌തോ?”

വിഢിയായ ഗ്രാമീണൻ ചിന്തിച്ചു, ന്യായാധിപന്റെ മുന്നിൽ കുറച്ച് ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിച്ചാൽ, പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ അനുയായിയായി തന്നെ കണക്കാക്കി ന്യായാധിപൻ വലിയ ആദരവ് കാണിക്കുമെന്നും, അങ്ങനെ കൊലപാതക ആരോപണത്തിൽ നിന്ന് താൻ മോചിതനാകുമെന്നും.

ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ഗ്രാമീണൻ ന്യായാധിപന് മറുപടി നൽകി, “അതെ (Yes)!”

ന്യായാധിപൻ ചോദിച്ചു, “നിങ്ങളോടൊപ്പം മറ്റാരെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നോ?”

ഉടൻതന്നെ ഗ്രാമീണൻ മറുപടി നൽകി, “ഇല്ല (No)!”

അപ്പോൾ ന്യായാധിപൻ പറഞ്ഞു, “നിങ്ങൾ തടവറയിൽ പോകേണ്ടിവരും എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ?”

ഇപ്പോൾ, ഈ അനീതിക്കെതിരെ തന്റെ പ്രതിഷേധം രേഖപ്പെടുത്താൻ അവസാനത്തെ ആയുധം പ്രയോഗിക്കണമെന്ന് ഗ്രാമീണൻ ചിന്തിച്ചു. താൻ ഒരു തികഞ്ഞ സജ്ജനമാണെന്നും, കൊലപാതകം ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നും, തന്നെ ജയിലിൽ അടയ്‌ക്കരുതെന്നും ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിനായി, ന്യായാധിപന്റെ ചോദ്യത്തിന് അയാൾ ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു: “വളരെ നല്ലത് (Very good)!”

ഭാവാർത്ഥം

ഭക്തിമാർഗ്ഗത്തിൽ പോലും, പല ആളുകളും ശുദ്ധരായ ഭക്തരിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങളും, മതപരമായ പദാവലികളും, ശാസ്ത്രീയമായ നിയമനിർദ്ദേശങ്ങളും ശരിയായ രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാതെ തത്തയെപ്പോലെ പലപ്പോഴും ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ഉദ്ധരണികൾ ഉരുവിടുന്നതായി കാണാം. അവർ ആ രീതിയിൽ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് ബഹുമാനം നേടാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ, ഒടുവിൽ അവരുടെ സ്ഥിതി ഈ ഗ്രാമീണന്റെതിന് സമാനമായിത്തീരും. ശാസ്ത്രോദ്ധരണികളും ആധികാരികമായ നിർദ്ദേശങ്ങളും ശരിയായി സ്വാംശീകരിക്കുകയും ഉൾക്കൊള്ളുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ, സദ്‌വൃത്തരായ സമൂഹം അവരെ ഒരിക്കലും അഭിനന്ദിക്കുകയില്ല. അത്തരം തത്തയുടേതുപോലുള്ള വാചാടോപം കൊണ്ട് മായയുടെ (അഥവാ ഭൗതികമായ മിഥ്യാബോധം) പിടിയിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനും സാധ്യമല്ല.

പൊതുസമ്മേളനങ്ങളിലും, സദസ്സുകളിലും, ജനപ്രിയമായ ഭൗതിക സാഹിത്യങ്ങളിലും, ആധുനിക നാഗരികതയിലെ അറിവുള്ളവർ എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പലരും, ഭക്തി, ഭക്തന്മാർ, പരമമായ ഈശ്വരൻ എന്നീ വിഷയങ്ങളിൽ ഇത്തരം അസംബന്ധം നിറഞ്ഞ വാചാടോപങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും കാണാറുണ്ട്. ശുദ്ധരായ ഭക്തന്മാർ അത്തരം പ്രഭാഷണങ്ങളെ, ‘അതെ, ഇല്ല, വളരെ നല്ലത്’ എന്നതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നും തിരിച്ചറിയാത്ത മേൽപ്പറഞ്ഞ ഗ്രാമീണന്റെ വാക്കുകൾക്ക് തുല്യമായി മാത്രമാണ് കാണുന്നത്. അത്തരം വ്യക്തികൾ ഒടുവിൽ മായയുടെ നിഷ്‌കരുണമായ പിടിയിൽ തടവിലാക്കപ്പെടാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.