പിതൃവിയോഗവും ഭരതന്റെ ഭക്തിയും
തന്റെ പ്രാണപ്രിയനായ പുത്രൻ കാനനവാസം സ്വീകരിച്ച വാർത്തയറിഞ്ഞ ദശരഥ മഹാരാജാവ് ആ ദുഃഖം താങ്ങാനാവാതെ ദേഹത്യാഗം ചെയ്തു. ഇതോടെ അയോദ്ധ്യാപുരി അഗാധമായ ശോകസാഗരത്തിൽ ആണ്ടുപോയി. വനത്തിലേക്ക് തിരിച്ച ശ്രീരാമചന്ദ്രനുമായി ഗംഗാതീരത്ത് വെച്ച് ഗുഹൻ എന്ന വേടരാജാവ് സൗഹൃദത്തിലായി. ഗുഹന്റെ സഹായത്തോടെ ഗംഗാനദി കടന്ന ഭഗവാൻ ഭരദ്വാജ മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. മഹർഷിയുടെ സൽക്കാരങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ശേഷം അവർ ചിത്രകൂടത്തിൽ ഒരു പർണ്ണശാല കെട്ടി താമസമുറപ്പിച്ചു. ശ്രീരാമനും സീതാദേവിയും ലക്ഷ്മണനും അവിടെ വസിച്ചു പോന്നു.
ഈ സംഭവങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ ഭരതൻ തന്റെ മാതുലന്റെ രാജ്യമായ കേകയത്തിലായിരുന്നു. അയോദ്ധ്യയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ഭരതൻ, തന്റെ മാതാവിന്റെ ദുരാശ കാരണം സംഭവിച്ച ദുരന്തങ്ങളറിഞ്ഞ് അതീവ ദുഃഖിതനായി. “ജ്യേഷ്ഠൻ ജീവിച്ചിരിക്കെ ഞാൻ എങ്ങനെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കും?” എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് രാജപട്ടം സ്വീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചു. ഉടനെതന്നെ ജ്യേഷ്ഠനെ തിരികെ വിളിക്കാനായി ഭരതൻ ചിത്രകൂടത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. അവിടെയെത്തിയ ഭരതൻ പിതാവിന്റെ മരണവാർത്ത ശ്രീരാമനെ അറിയിച്ചു. തുടർന്ന് അയോദ്ധ്യയുടെ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് ശ്രീരാമനോട് സഗദ്ഗദം അപേക്ഷിച്ചു.
എന്നാൽ ഭഗവാൻ ശ്രീരാമൻ അത് നിരസിച്ചു. സഹോദരങ്ങൾ ചേർന്ന് ദശരഥ മഹാരാജാവിന് ചെയ്യേണ്ട പിതൃകർമ്മങ്ങൾ അവിടെ വെച്ച് നിർവ്വഹിച്ചു. തുടർന്ന് ശ്രീരാമൻ ഭരതനെ ഇപ്രകാരം ഉപദേശിച്ചു: “ഭരതാ, നിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം ഞാൻ ഇപ്പോൾ അയോദ്ധ്യയിലേക്ക് വരുന്നത് ഉചിതമല്ല. അത് പിതാവിന്റെ സത്യവാക്കിനെ ലംഘിക്കലാകും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്ക് പാലിക്കാനാണല്ലോ ഞാൻ വനത്തിൽ വന്നത്. അതിനാൽ പുത്രൻ എന്ന നിലയിൽ നീ അയോദ്ധ്യയിലേക്ക് മടങ്ങി ജനക്ഷേമത്തിനായി ഭരണം നടത്തുക.”
അതുകേട്ട് ഭരതൻ വിനയപൂർവ്വം ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “ജ്യേഷ്ഠാ, അയോദ്ധ്യാ രാജ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അവകാശി അങ്ങാണ്. അങ്ങ് കൂടെയില്ലാതെ ഞാൻ മടങ്ങില്ല എന്ന പ്രതിജ്ഞയുമായാണ് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്. ദയവായി അങ്ങ് ഈ രാജ്യം സ്വീകരിച്ചാലും.” എന്നാൽ അരാജകത്വം ജനങ്ങളെ ദുരിതത്തിലാക്കുമെന്ന് ഭഗവാൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. ഒടുവിൽ ഭരതൻ ഒരു നിബന്ധന മുന്നോട്ടുവെച്ചു: “അങ്ങനെയെങ്കിൽ അങ്ങയുടെ പ്രതിനിധിയായി മാത്രമേ ഞാൻ രാജ്യം ഭരിക്കൂ. അതിനായി അങ്ങയുടെ പാദുകങ്ങൾ എനിക്ക് നൽകിയാലും.”
ഭഗവാൻ തന്റെ പാദുകങ്ങൾ ഭരതന് നൽകി. ആ ദിവ്യപാദുകങ്ങളെ ശിരസ്സിലേറ്റിക്കൊണ്ട് ഭരതൻ മടങ്ങിയെങ്കിലും അദ്ദേഹം അയോദ്ധ്യാ നഗരത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചില്ല. ശ്രീരാമനില്ലാത്ത തലസ്ഥാനത്തേക്ക് താനില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ച ഭരതൻ നന്ദിഗ്രാമം എന്ന സ്ഥലത്ത് താമസമൊരുക്കി. ഭഗവാന്റെ പാദുകങ്ങളെ സിംഹാസനത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് പൂജിച്ചുകൊണ്ട്, അവിടുത്തെ പ്രതിനിധിയായി ഭരതൻ ഭരണം നിർവ്വഹിച്ചു പോന്നു.
ദണ്ഡകാരണ്യവാസവും ശൂർപ്പണഖാ ഗർവ്വഭംഗവും
ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ സീതാദേവിയോടും ലക്ഷ്മണനോടുമൊപ്പം അത്രി മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. അവിടെ താമസിച്ച് മഹർഷിയുടെ സൽക്കാരങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ശേഷം അവർ യാത്ര തുടർന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ വിരാധൻ എന്ന അസുരൻ അവരെ തടഞ്ഞു. ശ്രീരാമൻ അവനെ വധിച്ച ശേഷം അഗസ്ത്യമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. അഗസ്ത്യമഹർഷി ദിവ്യമായ വില്ലും അസ്ത്രങ്ങളും നൽകി ഭഗവാനെ സഹായിച്ചു.
അവിടെനിന്ന് ഗോദാവരി തീരത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ അവർ പക്ഷീന്ദ്രനായ ജടായുവിനെ കണ്ടുമുട്ടി. ജടായുവിനോട് കുശലാന്വേഷണങ്ങൾ നടത്തിയ ശേഷം അവർ പഞ്ചവടിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അവിടെ പർണ്ണശാല കെട്ടി അവർ താമസമുറപ്പിച്ചു. ആ വനപ്രദേശം ദണ്ഡകാരണ്യം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യം കാരണം അവിടെ വസിച്ചിരുന്ന മുനിമാർക്ക് അസുരഭയമില്ലാതെ തപസ്സനുഷ്ഠിക്കാൻ സാധിച്ചു.
ഒരു ദിവസം ലങ്കാധിപതിയായ രാവണന്റെ സഹോദരി ശൂർപ്പണഖ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു. ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ അഭൗമമായ സൗന്ദര്യത്തിൽ മോഹിതയായ അവൾ ഭഗവാനെ വശീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ അതിസുന്ദരിയായ സീതാദേവി കൂടെയുള്ളിടത്തോളം തന്റെ മോഹം നടക്കില്ലെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി. സുന്ദരരൂപം ധരിച്ച് പഞ്ചവടിയിൽ പ്രവേശിച്ച ശൂർപ്പണഖയുടെ ദുഷ്ടലാക്ക് ലക്ഷ്മണൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ലക്ഷ്മണൻ അവളുടെ മൂക്കും കാതും അറുത്ത് അവളെ അപമാനിച്ച് അവിടെനിന്ന് ഓടിച്ചു.
തനിക്കുണ്ടായ ഈ അപമാനം അവൾ തന്റെ സഹോദരന്മാരായ ഖരനെയും ദൂഷണനെയും അറിയിച്ചു. സഹോദരിക്കേറ്റ മുറിവിൽ ക്രുദ്ധരായ അവർ രാമലക്ഷ്മണന്മാരെ വധിക്കുമെന്ന് ശപഥം ചെയ്ത് യുദ്ധത്തിനെത്തി. എന്നാൽ ഭഗവാൻ ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ ഏകനായി നിന്ന് അൽപ്പസമയത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ഖരദൂഷണാദികളെ നിഗ്രഹിച്ചു.
നാളെ:
മാരീചന്റെ മായയും സീതാപഹരണത്തിന്റെ തുടക്കവും
(തുടരും…)
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
About The Author
