യമാദിഭിര്യോഗപഥൈഃ കാമലോഭഹതോ മുഹുഃ
മുകുന്ദസേവയാ യദ്വത്തഥാത്മാദ്ധാ ന ശാമ്യതി
വിവർത്തനം
യോഗതന്ത്രത്താൽ ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം പരിശീലിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് കാമ-ലോഭങ്ങളുടെ സംഭ്രമണങ്ങളിൽനിന്നും ആശ്വാസം ലഭിക്കുമെന്നത് സത്യമാണ്. പക്ഷേ, ആത്മാവിന് സംതൃപ്തി നൽകാൻ ഇത് പര്യാപ്തമല്ല. ഈ സംതൃപ്തി പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷന്റെ ഭക്തിയുതസേവനത്തിൽ നിന്നും പ്രാപ്തമാകുന്നു.
ഭാവാർത്ഥം
ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമാണ് യോഗയുടെ ഉദ്ദേശ്യം. ആസനം, മനനം, അനുഭൂതി, ഇച്ഛാശക്തി, ഏകാഗ്രത, ധ്യാനം, അതീന്ദ്രിയതലത്തിലുള്ള ലയനം എന്നിങ്ങനെയുള്ള യോഗാഭ്യാസപരിശീലനത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാം. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വിഷസർപ്പങ്ങളായി കരുതപ്പെടുന്നു. യോഗപ്രക്രിയ അവയെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ളതുമാകുന്നു. അന്യഥാ, പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ മുകുന്ദൻ്റെ അതീന്ദ്രിയ പ്രേമയുതസേവനത്തെ മാർഗമാക്കി ഇന്ദ്രിയ നിയന്ത്രണം വരുത്തുന്ന മറ്റൊരു സമ്പ്രദായത്തെ നാരദമുനി ശ്ലാഘിച്ചു നിർദേശിക്കുന്നു. ഭഗവാന് ഭക്തിയുതസേവനം സമർപ്പിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം അത്യന്തം ഫലവത്തും, കൃത്രിമമായ ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണ പ്രക്രിയയേക്കാൾ പ്രായോഗികവുമാണെന്ന് സ്വന്തം അനുഭവത്തിലൂടെ ശ്രീ നാരദൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ഭഗവാൻ മുകുന്ദന്റെ സേവനത്തിൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അതീന്ദ്രിയമായി നിയുക്തമാകുന്നു. ആകയാൽ അവ ഇന്ദ്രിയ ആസ്വാദനത്തിൽ വ്യാപൃതരായിത്തീരാൻ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ല. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും പ്രവൃത്തി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. കൃത്രിമമായി അവയെ നിരോധിക്കുന്നത് ഒട്ടുംതന്നെ പ്രായോഗികമല്ല എന്തെന്നാൽ, ആസ്വാദനത്തിനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുമ്പോൾ, സർപ്പതുല്യരായ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിശ്ചയമായും അവയുടെ ആനുകൂല്യം മുതലെടുക്കും. മേനകയുടെ വശ്യസൗന്ദര്യത്തിന് ഇരയായി അധഃപതിച്ച വിശ്വാമിത്രമുനിയുടേതുപോലുള്ള നിരവധി ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ചരിത്രത്തിലുണ്ട്. എന്നാൽ വശ്യമനോഹരമായി വിഭൂഷിതയായ ‘മായ’യാൽ അർദ്ധ രാത്രിയിൽ ഹരിദാസ് ഠാക്കൂർ ആകർഷിതനായെങ്കിൽത്തന്നെയും, അവൾക്ക് ആ മഹാഭക്തനെ പ്രലോഭിപ്പിച്ച് അവളുടെ കെണിയിൽപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഭക്തിയുതസേവനമല്ലാതെ, യോഗതന്ത്രങ്ങളിലൂടേയോ ശുഷ്കമായ ദാർശനിക ഊഹാപോഹങ്ങളിലൂടേയോ വിജയം കൈവരിക്കാൻ ഒരിക്കലും സാധ്യമല്ല. കാമ്യകർമങ്ങളുടേയോ, യോഗതന്ത്രങ്ങളുടേയോ, ഊഹാപോഹ ദർശനത്തിൻ്റേയോ കലർപ്പ് ലവലേശം പോലുമില്ലാത്ത ശുദ്ധ ഭഗവദ്ഭക്തിയുതസേവനമാണ് ആത്മസാക്ഷാത്കാരപ്രാപ്തിക്കുളള ഉൽകൃഷ്ട നടപടി.അത്തരം ശുദ്ധഭക്തിയുതസേവനം അതീന്ദ്രിയ ഗുണത്തിലുളളതും, യോഗതന്ത്രങ്ങളും ജ്ഞാനതന്ത്രങ്ങളും അത്തരം നടപടിയുടെ ആശ്രിതവും ആകുന്നു. അതീന്ദ്രിയ ഭക്തിയുതസേവനത്തെ ആശ്രിത നടപടികളുമായി സമ്മിശ്രമിപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് അതീന്ദ്രിയമല്ല. സമ്മിശ്ര ഭക്തിയുതസേവനമെന്ന് അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ശ്രീമദ് ഭാഗവത രചയിതാവായ ശ്രീല വ്യാസദേവൻ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ എല്ലാവിധ വ്യത്യസ്ത അതീന്ദ്രിയ സാക്ഷാത്കാരതന്ത്രങ്ങളെയും ഉത്തരോത്തരമായി ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
(ശ്രീമദ് ഭാഗവതം 1/6/35)
സുപ്രധാന ആശയങ്ങൾ
1. ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണവും യോഗവും
യോഗമാർഗ്ഗത്തിൻ്റെ ലക്ഷ്യം: യോഗതന്ത്രങ്ങളിലൂടെയുള്ള ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം, കാമം (മോഹം), ലോഭം (അത്യാഗ്രഹം) എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള സംഭ്രമണങ്ങൾക്ക് താൽക്കാലികമായ ആശ്വാസം നൽകാൻ സാധിക്കും.
യോഗയുടെ പരിമിതി: എന്നാൽ, ആത്മാവിന് ശാശ്വതമായ സംതൃപ്തി നൽകാൻ ഈ കൃത്രിമ ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണ മാർഗ്ഗം പര്യാപ്തമല്ല.
യോഗാഭ്യാസങ്ങൾ: യോഗാഭ്യാസ പരിശീലനത്തിൽ ആസനം, മനനം, അനുഭൂതി, ഇച്ഛാശക്തി, ഏകാഗ്രത, ധ്യാനം, അതീന്ദ്രിയതലത്തിലുള്ള ലയനം തുടങ്ങിയ പ്രക്രിയകളിലൂടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വിഷസർപ്പങ്ങൾ: ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ വിഷസർപ്പങ്ങളായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അവയെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗമാണ് യോഗപ്രക്രിയ.
2. ഭക്തിയുതസേവനമാണ് ഉൽകൃഷ്ട മാർഗ്ഗം
യഥാർത്ഥ സംതൃപ്തി: ആത്മാവിനുള്ള യഥാർത്ഥ സംതൃപ്തി പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ മുകുന്ദൻ്റെ ഭക്തിയുതസേവനത്തിൽ (അതീന്ദ്രിയ പ്രേമയുതസേവനം) നിന്നുമാത്രമാണ് പ്രാപ്തമാകുന്നത്.
നാരദമുനിയുടെ നിർദ്ദേശം: കൃത്രിമമായ ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണ പ്രക്രിയയേക്കാൾ ഫലവത്തും പ്രായോഗികവുമായ സമ്പ്രദായമാണ് ഭഗവാൻ മുകുന്ദന് ഭക്തിയുതസേവനം സമർപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് ശ്രീ നാരദമുനി സ്വന്തം അനുഭവത്തിലൂടെ ശ്ലാഘിച്ച് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.
3. ഭക്തിയുടെ പ്രായോഗികതയും ഫലപ്രാപ്തിയും
ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക നിയുക്തി: ഭഗവാൻ മുകുന്ദൻ്റെ സേവനത്തിൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അതീന്ദ്രിയമായി നിയുക്തമാവുന്നതിനാൽ, അവയ്ക്ക് ഭൗതികമായ ഇന്ദ്രിയ ആസ്വാദനത്തിൽ വ്യാപൃതരായിത്തീരാൻ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ല.
കൃത്രിമ നിരോധനത്തിൻ്റെ പരാജയം: ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് ഏതെങ്കിലും പ്രവൃത്തി ആവശ്യമാണ്. അവയെ കൃത്രിമമായി നിരോധിക്കുന്നത് പ്രായോഗികമല്ല; കാരണം, ആസ്വാദനത്തിനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുമ്പോൾ സർപ്പതുല്യരായ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിശ്ചയമായും അതിൻ്റെ ആനുകൂല്യം മുതലെടുക്കും.
ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ:
വിശ്വാമിത്ര മുനി: മേനകയുടെ വശ്യസൗന്ദര്യത്തിന് ഇരയായി അധഃപതിച്ച വിശ്വാമിത്രമുനിയുടെ ചരിത്രം ഇതിന് ഒരു ഉദാഹരണമാണ്.
ഹരിദാസ് ഠാക്കൂർ: വശ്യമനോഹരമായി വിഭൂഷിതയായ ‘മായ’ക്ക്, അർദ്ധരാത്രിയിൽ പോലും ഹരിദാസ് ഠാക്കൂറിനെ പ്രലോഭിപ്പിച്ച് കെണിയിൽപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
4. ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള ശുദ്ധ മാർഗ്ഗം
പരാജയപ്പെടുന്ന മാർഗ്ഗങ്ങൾ: ഭക്തിയുതസേവനമല്ലാതെ, യോഗതന്ത്രങ്ങളിലൂടെയോ ശുഷ്കമായ ദാർശനിക ഊഹാപോഹങ്ങളിലൂടെയോ (ജ്ഞാനതന്ത്രങ്ങളിലൂടെയോ) വിജയം കൈവരിക്കാൻ ഒരിക്കലും സാധ്യമല്ല.
ഉൽകൃഷ്ട നടപടി: കാമ്യകർമങ്ങൾ, യോഗതന്ത്രങ്ങൾ, ഊഹാപോഹ ദർശനം എന്നിവയുടെ കലർപ്പില്ലാത്ത ശുദ്ധ ഭഗവദ്ഭക്തിയുതസേവനമാണ് ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള ഉൽകൃഷ്ട നടപടി.
ഭക്തിയുടെ നില: ശുദ്ധഭക്തിയുതസേവനം അതീന്ദ്രിയ ഗുണത്തിലുള്ളതും, യോഗതന്ത്രങ്ങളും ജ്ഞാനതന്ത്രങ്ങളും അത്തരം നടപടിയുടെ ആശ്രിതവുമാണ്.
സമ്മിശ്ര ഭക്തി: അതീന്ദ്രിയ ഭക്തിയുതസേവനത്തെ ആശ്രിത നടപടികളുമായി കൂട്ടിക്കലർത്തുമ്പോൾ അത് ‘സമ്മിശ്ര ഭക്തിയുതസേവനം’ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ശ്രീല വ്യാസദേവൻ്റെ സംഭാവന: ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിൻ്റെ രചയിതാവായ ശ്രീല വ്യാസദേവൻ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ എല്ലാവിധ വ്യത്യസ്ത അതീന്ദ്രിയ സാക്ഷാത്കാരതന്ത്രങ്ങളെയും ഉത്തരോത്തരമായി ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
About The Author
