വരാഹാവതാരം (ഭാഗം 2)

ഭഗവാന്റെ മുൻകൂട്ടിയുള്ള തീരുമാനം

ഭഗവാൻ മറുപടി നൽകി: “മുനിമാരേ, നിങ്ങൾ നൽകിയ ശിക്ഷ ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ നിശ്ചയിച്ചതാണ്. ഇവർ അസുരകുലത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടി വരും. എങ്കിലും ക്രോധത്തിലൂടെ അവർ എന്നെ സദാ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അധികം വൈകാതെ അവർ എന്റെ സന്നിധിയിൽ തിരിച്ചെത്തും.”

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭഗവാൻ തന്നെ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചതായിരുന്നു ഇതെല്ലാം. വൈകുണ്ഠത്തിൽ എത്തിയവർ ഒരിക്കലും തിരിച്ചുപോകാറില്ല; മുനിമാർക്ക് ഇത്രയും ക്രോധം ഉണ്ടാകാറുമില്ല. എന്നാൽ ഭഗവാന് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹം തോന്നുമ്പോൾ വൈകുണ്ഠത്തിൽ ശത്രുക്കളില്ലാത്തതിനാൽ, തന്റെ ഭക്തരെത്തന്നെ ശത്രുക്കളായി ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ച് ഈ ലീലകൾ ആടുകയാണ് പതിവ്.

ലക്ഷ്മീദേവിയുടെ ശാപവും മടക്കയാത്രയും

തുടർന്ന് കുമാരന്മാർ ഭഗവാനെ വണങ്ങി യാത്രയായി. ഭഗവാൻ ജയവിജയന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ട. ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ലക്ഷ്മീദേവിയെ തടഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ നിങ്ങളുടെ ഈ പതനം അവൾ പ്രവചിച്ചിരുന്നു. സാധാരണ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ എടുക്കേണ്ടി വരുമെങ്കിലും, മൂന്ന് ജന്മങ്ങൾ അസുരന്മാരായി ജനിച്ച് ക്രോധത്തിലൂടെ എന്നെ ഭജിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേഗത്തിൽ മടങ്ങിവരാം.”

വൈകുണ്ഠത്തിൽ നിന്നുള്ള പതനം

ഇത്രയും അരുളിച്ചെയ്ത ശേഷം ഭഗവാൻ അന്തർധാനം ചെയ്തു. ബ്രാഹ്മണശാപം ഏറ്റുവാങ്ങിയ ജയവിജയന്മാർ മ്ലാനവദനരായി വൈകുണ്ഠത്തിൽ നിന്നും താഴേക്ക് പതിച്ചു. അവർ വീഴുന്ന നേരം, മൂന്ന് അസുരജന്മങ്ങൾക്ക് ശേഷം നിങ്ങൾക്ക് മടങ്ങിവരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് സനകാദി മുനികൾ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. വിമാനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് ഇതെല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവന്മാർ നിരാശയോടെ നിലവിളിച്ചു. വൈകാതെ, കശ്യപമഹർഷിയുടെ വീര്യത്താൽ ജയവിജയന്മാർ ദിതിയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരോട് തുടർന്നു: “ഈ അസുര ഇരട്ടകളുടെ പ്രഭാവമാണ് നിങ്ങളുടെ ശക്തിയെപ്പോലും കെടുത്തിക്കളയുന്നത്. ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛയാൽ സംഭവിക്കുന്ന ഇതിന് പരിഹാരം കാണാൻ എനിക്ക് സാധിക്കില്ല. എന്നാൽ വൈകാതെ ഭഗവാൻ തന്നെ നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്ക് എത്തും. അതിനാൽ ഈ അന്ധകാരത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് നിങ്ങൾ ഇനി ആകുലപ്പെടേണ്ടതില്ല.” ഇതുകേട്ട ദേവന്മാർ ഭയമൊഴിഞ്ഞ് തങ്ങളുടെ വസതികളിലേക്ക് മടങ്ങി.

പ്രപഞ്ചം കണ്ട ദുർനിമിത്തങ്ങൾ

നൂറു വർഷത്തെ ഗർഭകാലത്തിന് ശേഷം ദിതി ഭയങ്കരന്മാരായ രണ്ട് അസുരപുത്രന്മാർക്ക് ജന്മം നൽകി. അവർ ജനിച്ച നിമിഷം ഭൂമി പ്രകമ്പനം കൊള്ളുകയും ദിക്കിലെങ്ങും കാട്ടുതീ പടരുകയും ചെയ്തു. ശനി, ചൊവ്വ തുടങ്ങിയ പാപഗ്രഹങ്ങൾ ശുക്രനെയും വ്യാഴത്തെയും പോലുള്ള ശുഭഗ്രഹങ്ങളെക്കാൾ പ്രഭയോടെ തിളങ്ങി. ആകാശത്ത് ഉൽക്കകളും വാല്നക്ഷത്രങ്ങളും മിന്നിമറഞ്ഞു. മരങ്ങളെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്ന വിധം കൊടുങ്കാറ്റ് വീശിയടിക്കുകയും കാർമേഘങ്ങൾ സൂര്യനെ മറച്ച് ലോകത്തെ അന്ധകാരത്തിലാഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. സമുദ്രം പ്രക്ഷുബ്ധമാവുകയും നദികളിലെയും തടാകങ്ങളിലെയും താമരകൾ കരിഞ്ഞുപോവുകയും ചെയ്തു.

സൂര്യഗ്രഹണവും ചന്ദ്രഗ്രഹണവും അടിക്കടി സംഭവിച്ചു. പർവ്വതഗുഹകളിൽ നിന്ന് രഥങ്ങൾ പായുന്നതുപോലുള്ള ഭയാനകമായ ശബ്ദങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു. കുറുക്കന്മാർ തീ തുപ്പിക്കൊണ്ട് ഓരിയിട്ടു. കഴുതക്കൂട്ടങ്ങൾ തറയിൽ കുളമ്പടിച്ചു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി പരക്കംപാഞ്ഞു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് പക്ഷികൾ ഭയന്ന നിലവിളിയോടെ കൂടുകളിൽ നിന്നിറങ്ങി പറന്നു. പശുക്കൾ ഭയം കൊണ്ട് പാലിന് പകരം രക്തം ചുരത്തുകയും മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് പഴുപ്പും ചോരയും മഴയായി പെയ്യുകയും ചെയ്തു. ക്ഷേത്രവിഗ്രഹങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുകി. കാറ്റില്ലാതെ തന്നെ വന്മരങ്ങൾ കടപുഴകി വീണു. സനകാദി മുനികൾ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാവരും ഈ ദുർനിമിത്തങ്ങൾ കണ്ട് പരിഭ്രാന്തരായി.

തുടരും . . . . . .



🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆