നിതായി-പദ-കമല

നിതായ് പദകമല – പ്രഭുപാദരുടെ വ്യാഖ്യാനം

നരോത്തമ ദാസ ഠാക്കൂർ പാടിയ അതിമനോഹരമായ ഒരു കീർത്തനമാണിത്. ഇതിൽ അദ്ദേഹം ഉപദേശിക്കുന്നത് ‘നിതായ് പദ’ അഥവാ ശ്രീ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ പാദകമലങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് (‘കമല’ എന്നാൽ താമര, ‘പദ’ എന്നാൽ പാദങ്ങൾ). ഒരൊറ്റ ചന്ദ്രന്റെയല്ല, മറിച്ച് കോടാനുകോടി ചന്ദ്രന്മാരുടെ ശീതളിമയേകുന്ന അഭയസ്ഥാനമാണ് ആ പാദങ്ങൾ. കോടിക്കണക്കിന് ചന്ദ്രന്മാരുടെ നിലാവൊളി ഒത്തുചേർന്നാൽ ലഭിക്കുന്ന ആ ശാന്തി എത്രത്തോളമുണ്ടാകുമെന്ന് നമുക്ക് ഭാവനയിൽ കാണാവുന്നതേയുള്ളൂ.

നരകത്തിലേക്ക് പതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ ഭൗതിക ലോകത്തിൽ (ജഗത്ത്) എപ്പോഴും ദുഃഖത്തിന്റെ കാട്ടുതീ കത്തിയെരിയുകയാണ്. ഓരോരുത്തരും സമാധാനമില്ലാതെ കഠിനമായി പോരാടുന്നു. അതിനാൽ, ലോകത്തിന് യഥാർത്ഥ സമാധാനം വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ, കോടി ചന്ദ്രന്മാരുടെ ശീതളിമയുള്ള ശ്രീ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ പാദകമലങ്ങളിൽ അഭയം തേടണം. ‘ജുരായ’ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ആശ്വാസം എന്നാണ്. അസ്തിത്വത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ നിന്ന് മോചനവും ഭൗതിക ക്ലേശങ്ങളാകുന്ന കാട്ടുതീയിൽ നിന്ന് ആശ്വാസവും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിനെ അഭയം പ്രാപിക്കാൻ നരോത്തമ ദാസ ഠാക്കൂർ ഉപദേശിക്കുന്നു.

നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ പാദകമലങ്ങളെ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നതുകൊണ്ടുള്ള ഫലം എന്താണ്? അദ്ദേഹം പറയുന്നു: “ഹെനോ നിതായ് ബിനെ ഭായ്” (നിതായ് ഇല്ലാതെ സഹോദരാ…). അതായത്, നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ പാദകമലങ്ങളുടെ തണലിൽ അഭയം പ്രാപിക്കാത്തവർക്ക് രാധാ-കൃഷ്ണന്മാരെ (രാധാ-കൃഷ്ണ പൈതെ നായ്) പ്രാപിക്കുക എന്നത് അങ്ങേയറ്റം പ്രയാസകരമായിരിക്കും. കൃഷ്ണബോധ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം തന്നെ നമ്മെ രാധാ-കൃഷ്ണന്മാരിലേക്ക് എത്തിക്കുകയും ഭഗവാന്റെ പരമാനന്ദ നൃത്തത്തിൽ പങ്കുചേർക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. രാധാ-കൃഷ്ണന്മാരുടെ ആ ദിവ്യനൃത്തത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ പാദകമലങ്ങളെ മുറുകെ പിടിക്കണമെന്ന് നരോത്തമ ദാസ ഠാക്കൂർ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു, “സേ സംബന്ധ നാഹി”. ‘സംബന്ധം’ എന്നാൽ ബന്ധം അല്ലെങ്കിൽ സമ്പർക്കം എന്നാണർത്ഥം. നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവുമായി ആത്മീയ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാത്ത ഏതൊരാളും തന്റെ അമൂല്യമായ മനുഷ്യജന്മം നശിപ്പിച്ചവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. നരോത്തമ ദാസ ഠാക്കൂർ മറ്റൊരു കീർത്തനത്തിലും ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്: “ഹരി ഹരി ബിഫലേ ജനമ ഗോനൈനു”. അതായത്, നിതായ്‌യുമായുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെയല്ലാതെ രാധാ-കൃഷ്ണന്മാരെ സമീപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ തന്റെ ജീവിതം വ്യർത്ഥമായി പാഴാക്കി. ‘വൃഥാ’ എന്നാൽ വ്യർത്ഥം എന്നും ‘സംബന്ധ’ എന്നാൽ ബന്ധം എന്നുമാണ് അർത്ഥം. നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാത്തവർ മനുഷ്യജന്മമെന്ന മഹത്തായ അനുഗ്രഹത്തെ പാഴാക്കുകയാണ്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് അവർ ജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്നത്? അദ്ദേഹം പറയുന്നു: “സേയി പശു ബോരോ ദുരാചാർ”. ‘സേയി’ എന്നാൽ അവൻ, ‘പശു’ എന്നാൽ മൃഗം, ‘ദുരാചാർ’ എന്നാൽ ഏറ്റവും മോശമായി പെരുമാറുന്നവൻ. ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിന്റെയും നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെയും കാരുണ്യത്തിലൂടെ കൃഷ്ണബോധത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ, ജീവിതം വെറും ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ തേടിയുള്ള മൃഗീയമായ അവസ്ഥയിൽ അവസാനിക്കും.

സാധാരണ മൃഗങ്ങളെ മെരുക്കാൻ എളുപ്പമാണ്, എന്നാൽ ഒരു മനുഷ്യൻ മൃഗതുല്യനായി മാറിയാൽ അവനെ മെരുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് നരോത്തമ ദാസൻ പറയുന്നു. പൂച്ചയെയും പട്ടിയെയും എന്തിന്, കടുവയെ പോലും മെരുക്കാം. എന്നാൽ കൃഷ്ണബോധമെന്ന മാനുഷിക ധർമ്മം മറന്ന് മൃഗീയ ചോദനകൾക്കായി ബുദ്ധി ഉപയോഗിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അങ്ങേയറ്റം ഭയാനകനാണ്. രാജ്യത്തെ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു കള്ളനെ നല്ലവനാക്കാൻ കഴിയില്ല; കാരണം അവന്റെ ഹൃദയം അശുദ്ധമാണ്. ശിക്ഷകളെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടും അസുരതുല്യരായ അത്തരക്കാരെ നേർവഴിക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കില്ല.

അവർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? “നിതായ് നാ ബോലിലോ മുഖേ” – അവർക്ക് നിത്യാനന്ദ പ്രഭു ആരാണെന്ന് അറിയില്ല, അതിനാൽ അവർ ഒരിക്കലും ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിന്റെയോ നിതായ്‌യുടെയോ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കില്ല. “മജിലോ സംസാര സുഖേ” – അവർ ഭൗതിക സുഖങ്ങളിൽ ആമഗ്നരായിരിക്കുന്നു. നിതായ്‌യെക്കുറിച്ചോ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിനെക്കുറിച്ചോ ചിന്തിക്കാത്തതിനാൽ അവർ ഭൗതികതയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പതിക്കുന്നു.

“വിദ്യാ കുലേ കി കോരിബെ താർ” – ഒരാൾക്ക് നിതായ്‌യുമായി ബന്ധമില്ലെങ്കിൽ അവന്റെ അക്കാദമിക് വിദ്യാഭ്യാസവും (വിദ്യ) ഉന്നത കുലത്തിലുള്ള ജനനവും (കുല) അവനെ രക്ഷിക്കില്ല. എത്ര വലിയ രാജ്യത്തോ കുടുംബത്തോ ജനിച്ചാലും, എത്ര വലിയ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയാലും, മരണസമയത്ത് പ്രകൃതി നിയമങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കും. അവന്റെ ലൗകിക കർമ്മങ്ങൾ അവിടെ അവസാനിക്കുകയും തന്റെ പ്രവർത്തികൾക്ക് അനുസൃതമായ മറ്റൊരു ശരീരം അവന് ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ ‘മനുഷ്യ-മൃഗങ്ങൾ’ ഇപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്? “അഹങ്കാരേ മത്ത ഹോയ, നിതായ് പദ പസാരിയ”. താൻ ഈ ശരീരമാണെന്ന തെറ്റായ ധാരണയിൽ (അഹങ്കാരം) മത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ അവർ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവുമായുള്ള തങ്ങളുടെ നിത്യമായ ബന്ധത്തെ മറന്നുപോയിരിക്കുന്നു.

“അസത്യേരെ സത്യ കൊരി മാനി”: ഇത്തരത്തിൽ വിസ്മൃതിയിലായവർ ഭൗതിക മായയെ യാഥാർത്ഥ്യമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. ‘അസത്യേരെ’ എന്നത് സത്യമല്ലാത്തതിനെ, അതായത് ‘മായ’യെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മായ എന്നാൽ നിലനിൽപ്പില്ലാത്തത് അല്ലെങ്കിൽ താൽക്കാലികമായ വെറുമൊരു തോന്നൽ മാത്രമാണ്. നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവുമായി സമ്പർക്കമില്ലാത്തവർ ഈ നശ്വരമായ ശരീരത്തെ ശാശ്വതമായ സത്യമായി കണക്കാക്കുന്നു.

തുടർന്ന് നരോത്തമ ദാസ ഠാക്കൂർ പറയുന്നു: “നിതായ്‌യെർ കരുണാ ഹബെ, വ്രജേ രാധാ-കൃഷ്ണ പാബെ”. “നിങ്ങൾക്ക് സത്യത്തിൽ രാധാ-കൃഷ്ണന്മാരുടെ സാമീപ്യം സിദ്ധിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ കാരുണ്യം നേടിയെടുക്കണം. അവിടുന്ന് നിങ്ങളിൽ കനിയുമ്പോൾ മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് രാധാ-കൃഷ്ണന്മാരിലേക്ക് എത്താൻ സാധിക്കൂ.”

“ധരോ നിതായ് ചരണ ദുഖാനി”: അതിനാൽ ശ്രീ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ രണ്ട് പാദകമലങ്ങളിലും ദൃഢമായി മുറുകെ പിടിക്കാൻ നരോത്തമ ദാസൻ ഉപദേശിക്കുന്നു.

അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം വീണ്ടും പറയുന്നു, “നിതായ് ചരണ സത്യ”. ലൗകികമായ മായയെ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ, നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ പാദകമലങ്ങളും മായയോ മിഥ്യയോ ആണെന്ന് ആരും തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. അതുകൊണ്ടാണ് “നിതായ് ചരണ സത്യ” എന്ന് നരോത്തമ ദാസൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നത്. നിതായ്‌യുടെ പാദങ്ങൾ മായയല്ല, അവ പരമമായ സത്യമാണ്.

“താഹാര സേവക നിത്യ”: നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ ദിവ്യമായ പ്രേമഭക്തിയിൽ ഏർപ്പെടുന്ന സേവകനും നിത്യനായിത്തീരുന്നു (അതായത്, ജനനമരണ ചക്രത്തിന് അതീതനായ ആത്മീയ സ്വരൂപനായി മാറുന്നു). കൃഷ്ണബോധത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരാൾ നിതായ്‌യെ സേവിക്കുമ്പോൾ, അയാൾ ഉടനടി ശാശ്വതവും ആനന്ദദായകവുമായ ആത്മീയ തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ അദ്ദേഹം ഉപദേശിക്കുന്നു, “നിതായ് പദ സദാ കരോ ആശ”—എല്ലായ്‌പ്പോഴും നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ പാദങ്ങളെ ആശ്രയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുക.

“നരോത്തമ ബോരോ ദുഖി”: ആചാര്യനായ നരോത്തമ ദാസ ഠാക്കൂർ താൻ അതീവ ദുഃഖിതനാണെന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹം നമ്മെ ഓരോരുത്തവരെയുമാണ് ഇവിടെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. “എന്റെ പ്രഭു, ഞാൻ അങ്ങേയറ്റം ദുഃഖിതനാണ്” എന്ന് അദ്ദേഹം ഏറ്റുപറയുന്നു.

“നിതായ് മോരേ കരോ സുഖി”: “അതുകൊണ്ട് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ഞാൻ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.”

“രാഖോ രാംഗ-ചരണേര പാശ”: “അങ്ങയുടെ ചുവപ്പൻ പാദകമലങ്ങളുടെ ഒരു കോണിലെങ്കിലും ദയവായി എന്നെ കാത്തുരക്ഷിക്കണമേ.”

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆