ചൂഡാമണി ദർശനവും സേതുബന്ധനവും
മഹേന്ദ്രഗിരിയിൽ നിന്ന് വാനരവീരന്മാരെല്ലാവരും ചേർന്ന് ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ സവിധത്തിലെത്തി. ഭഗവാനെ കണ്ട മാത്രയിൽ “കണ്ടു ഞാൻ സീതയെ!” എന്ന് ഹനുമാൻ അറിയിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവി അടയാളമായി കൊടുത്തയച്ച ദിവ്യമായ ചൂഡാമണി ഭഗവാന് സമർപ്പിച്ചു. പ്രിയതമയുടെ ചൂഡാമണി കണ്ടപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ കണ്ണുകൾ സജലങ്ങളായി. യാതൊരു ആലംബവുമില്ലാതെ ലങ്കയിൽ കഴിയുന്ന സീതാദേവിയുടെ അവസ്ഥയോർത്ത് ഭഗവാൻ അതീവ ദുഃഖിതനായി.
വൈകാതെ തന്നെ ഭഗവാൻ സുഗ്രീവനോട് യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. കോടിക്കണക്കിന് വരുന്ന വാനരസൈന്യത്തോടൊപ്പം എല്ലാവരും യാത്ര തിരിച്ച് സമുദ്രതീരത്ത് എത്തിച്ചേർന്നു. ഭഗവാൻ ശ്രീരാമചന്ദ്രനോടുള്ള ഭക്തിയും സ്നേഹവും കാരണം വാനരന്മാർ വലിയ മലകളും പാറകളും സമുദ്രത്തിലിട്ട് ലങ്കയിലേക്ക് ഒരു സേതു (പാലം) നിർമ്മിച്ചു. ആ പാലത്തിലൂടെ വാനരപ്പട ഒന്നടങ്കം ലങ്കാദ്വീപിൽ പ്രവേശിച്ചു.
വിഭീഷണ ശരണാഗതിയും ധർമ്മയുദ്ധവും
രാവണന്റെ സഹോദരനായ വിഭീഷണൻ അസുരകുലത്തിലാണ് ജനിച്ചതെങ്കിലും, തന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ ധർമ്മവിരുദ്ധമായി പരസ്ത്രീയെ അപഹരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന പ്രവൃത്തിയെ അദ്ദേഹത്തിന് അംഗീകരിക്കാനായില്ല. അദ്ദേഹം തന്റെ ജ്യേഷ്ഠനെ ധർമ്മം ഉപദേശിച്ചു: “ജ്യേഷ്ഠാ, അങ്ങ് ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങളും പരമേശ്വരനായ ശിവഭഗവാനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച വരദാനമാണ്. എന്നാൽ ഇത്തരമൊരു ഹീനകൃത്യത്തെ ഭഗവാൻ ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കില്ല. പരപത്നിയെ മോഹിക്കുന്നത് മഹാപാപമാണെന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങൾ ഉൽഘോഷിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഈ അധർമ്മം വെടിഞ്ഞ് നമുക്ക് സീതാദേവിയെ ശ്രീരാമചന്ദ്രന് സമർപ്പിച്ച് അവിടുത്തെ ശരണം പ്രാപിക്കാം. കാരുണ്യമൂർത്തിയായ അവിടുന്ന് നമ്മോട് ക്ഷമിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും.”
എന്നാൽ ക്രുദ്ധനായ രാവണൻ വിഭീഷണനെ നോക്കി, “നീ അസുരകുലത്തിന് തന്നെ അപമാനമാണ്, നിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ് ആട്ടിയകറ്റി. അധർമ്മത്തിനൊപ്പം നിൽക്കുന്നത് പാപമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ വിഭീഷണൻ ഉടനെതന്നെ ശ്രീരാമചന്ദ്രനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ശരണാഗതവത്സലനായ ഭഗവാൻ അപ്പോൾത്തന്നെ വിഭീഷണനെ ലങ്കയുടെ രാജാവായി വാഴിക്കുകയും അഭിഷേകം നടത്തുകയും ചെയ്തു.
യുദ്ധം തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് അസുരന്മാർക്ക് മനപരിവർത്തനം ഉണ്ടായേക്കാം എന്നുകരുതി ഭഗവാൻ അംഗദനെ രാവണന്റെ അടുത്തേക്ക് ദൂതനായി അയച്ചു. എന്നാൽ സീതാദേവിയെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ രാവണൻ കർക്കശമായി വിസമ്മതിച്ചു. ഇതോടെ ഘോരമായ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. വാനരസൈന്യം അസുരപ്പടയെ ഒന്നടങ്കം തകർത്തു തരിപ്പണമാക്കി. ഒടുവിൽ രാവണൻ നേരിട്ട് യുദ്ധക്കളത്തിലിറങ്ങി ഭഗവാനെ എതിർത്തു. ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ രാവണന്റെ സൈന്യത്തെയെല്ലാം നിഗ്രഹിക്കുകയും അവന്റെ വില്ല് ഒടിക്കുകയും ചെയ്തു. ആയുധമില്ലാതെ തലകുനിച്ചുനിന്ന ലങ്കേശ്വരനോട് ഭഗവാൻ ദയാപൂർവ്വം ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു: “ഇന്ന് മടങ്ങുക, നാളെ പുത്തൻ സൈന്യവുമായി വരിക!” ആയുധമില്ലാത്തവനെ വധിക്കുന്നത് ധർമ്മമല്ലെന്ന ഭഗവാന്റെ ഈ നിലപാട് അവിടുത്തെ ഉദാത്തമായ വ്യക്തിത്വത്തെ വെളിവാക്കുന്നു.
രാവണനിഗ്രഹവും ധർമ്മവിജയവും
യുദ്ധക്കളത്തിലേറ്റ പരാജയവും അപമാനവും താങ്ങാനാവാതെ രാവണൻ തന്റെ അസുരസൈന്യത്തെ മുഴുവൻ സജ്ജമാക്കി. ആദ്യം തന്റെ സഹോദരനായ കുംഭകർണ്ണനെ പോരിനയച്ചു. കുംഭകർണ്ണൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പുത്രനായ അതികായനെ അയച്ചുവെങ്കിലും അവനും വീരമൃത്യു വരിച്ചു. ഒടുവിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് നേരിട്ട് യുദ്ധക്കളത്തിലിറങ്ങി. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ നാഗപാശത്താൽ ലക്ഷ്മണനെയും വാനരവീരന്മാരെയും ബന്ധിച്ചു. എന്നാൽ സാക്ഷാൽ ഗരുഡൻ പ്രത്യക്ഷനായി ആ പാശങ്ങൾ അറുത്തുമാറ്റി എല്ലാവരെയും സ്വതന്ത്രരാക്കി.
തുടർന്ന് ഇന്ദ്രജിത്ത് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ ഹനുമാനും ജാംബവാനുമൊഴികെ മറ്റെല്ലാവരും ബോധരഹിതരായി വീണു. ഹനുമാൻ അതിവേഗം ഔഷധശൈലമായ സഞ്ജീവനി പർവ്വതം സമുദ്രത്തിന് മുകളിലൂടെ ചുമന്നുകൊണ്ടുവരികയും എല്ലാവരെയും പുനർജീവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുന്നത് കണ്ട ഇന്ദ്രജിത്ത്, അജയ്യനാകാനുള്ള വരം നേടാനായി ‘നികുംഭില’ എന്ന രഹസ്യസ്ഥലത്ത് വെച്ച് ഒരു മഹായാഗം ആരംഭിച്ചു. വിവരം മനസ്സിലാക്കിയ വിഭീഷണൻ ഭഗവാനെയും ലക്ഷ്മണനെയും ആ രഹസ്യസ്ഥലത്തെത്തിച്ചു. ലക്ഷ്മണൻ ആ യാഗം തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ഇന്ദ്രജിത്തിനെ നിഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു.
പുത്രനായ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മരണം രാവണനെ വല്ലാതെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. എങ്കിലും ശ്രീരാമചന്ദ്രനോട് ശരണപ്പെടാൻ ആ അഹങ്കാരി തയ്യാറായില്ല. തന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ സർവ്വശക്തിയും സംഭരിച്ച് രാവണൻ അന്തിമയുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ ഭഗവാൻ ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ തന്റെ അമോഘമായ അസ്ത്രത്താൽ രാവണനെ നിഗ്രഹിച്ചു. ആ നിമിഷം ആകാശത്തുനിന്ന് ദേവന്മാർ ഭഗവാന്റെ മേൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. തുടർന്ന് കൽപ്പകാലത്തോളം ജീവിച്ചിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് വിഭീഷണനെ ലങ്കയുടെ രാജാവായി ഭഗവാൻ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
നാളെ:
ശ്രീരാമപട്ടാഭിഷേകവും സീതാപരിത്യാഗവും
(തുടരും…)
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
About The Author
