ജഗായിയുടെയും മാധായിയുടെയും മോക്ഷം
നവദ്വീപിലെ ഓരോ ഭവനങ്ങളിലും സന്ദർശനം നടത്തി, അവിടെയുള്ള സജ്ജനങ്ങളോട് ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാനെ ആരാധിക്കാനും ഭഗവാന്റെ ദിവ്യനാമങ്ങൾ സങ്കീർത്തനം ചെയ്യാനും ഭഗവദ് വചനങ്ങൾ അഭ്യസിക്കാനും അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നതിനായി ഭഗവാൻ ഗൗരാംഗൻ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിനെയും ഹരിദാസരെയും നിയോഗിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ അവർ ഇപ്രകാരം നാമപ്രചാരണം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ദുർവൃത്തരും മാംസാഹാരികളും മഹാപാപികളുമായി കുപ്രസിദ്ധി ആർജ്ജിച്ച ജഗായി, മാധായി എന്നീ സഹോദരന്മാരെ നേരിട്ടു കാണാനിടയായി.
കരുണാവാരിധിയായ നിത്യാനന്ദ പ്രഭു, അത്യന്തം നീചരായ ആ സഹോദരന്മാരെപ്പോലും സംസാരസാഗരത്തിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഭഗവാന്റെ തിരുനാമങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുവാൻ അദ്ദേഹം അവരോട് സ്നേഹപൂർവ്വം അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ ഇതിന് പ്രതിഫലമായി മാധായി ഒരു മൺപാത്രത്തിന്റെ കഷ്ണമെടുത്ത് നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിനെ എറിഞ്ഞു. അതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ പ്രഭുവിന്റെ ശിരസ്സിൽ നിന്നും രക്തം വാർന്നൊഴുകിയപ്പോൾ, അനുജനായ ജഗായി മാധായിയെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.
തന്റെ പ്രാണനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ട നിത്യാനന്ദ പ്രഭു ആക്രമിക്കപ്പെട്ട വാർത്തയറിഞ്ഞ് ഗൗരാംഗ മഹാപ്രഭു അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി. ഉടൻതന്നെ സംഭവസ്ഥലത്തെത്തിയ അദ്ദേഹം ജഗായിയെയും മാധായിയെയും നിഗ്രഹിക്കാനായി തന്റെ നിത്യ ആയുധമായ സുദർശന ചക്രത്തെ ആവാഹിച്ചു. ഭഗവാന്റെ ഉഗ്രരൂപം കണ്ട് ജഗായി ഭയചകിതനാവുകയും തന്റെ തെറ്റിൽ അനുതപിച്ച് മാപ്പിരക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ മാധായി അപ്പോഴും വിമുഖനായി നിന്നതിനാൽ, ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിനെ തടയാൻ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന് ഇടപെടേണ്ടി വന്നു.
അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം അപേക്ഷിച്ചു: “അല്ലയോ പരമേശ്വരാ! അവിടുന്ന് ഇവനെ വധിക്കരുതേ. അധഃപതിച്ചവരെയും നിന്ദ്യരെയും പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയിലുള്ള പാപികളെയും ഉദ്ധരിക്കാനാണല്ലോ നാം ഈ ലോകത്തിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നത്. നാം ഈ ജഗായിയെയും മാധായിയെയും ഭക്തിമാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തേണ്ടതുണ്ട്. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ മാത്രമേ ‘പതിതപാവനൻ’ (അധഃപതിച്ചവരെ പവിത്രീകരിക്കുന്നവൻ) എന്ന അവിടുത്തെ കീർത്തി അന്വർത്ഥമാവുകയുള്ളൂ. മുൻ യുഗങ്ങളിൽ നാം അനേകം അസുരന്മാരെ നിഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ ഈ യുഗത്തിൽ ഈ പാപികൾക്ക് മോക്ഷം നൽകി നമുക്ക് അവരെ അനുഗ്രഹിക്കാം.”
ഇനിമേൽ പാപകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നും ഭഗവാന്റെ തിരുനാമങ്ങൾ സങ്കീർത്തനം ചെയ്യണമെന്നുമുള്ള നിബന്ധനയോടെ ഭഗവാൻ ഗൗരാംഗൻ അവർക്ക് മാപ്പുനൽകി. അന്നുമുതൽ, നവദ്വീപിലെ ആ പഴയ ദുർവൃത്തർ പരമഭാഗവതന്മാരായി പ്രസിദ്ധി നേടി.
ചന്ദ് കാസിയുമായുള്ള സംവാദം
നവദ്വീപിലുടനീളം ജനങ്ങൾ ചെറുസംഘങ്ങളായി ഒത്തുചേർന്ന് തങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളിൽ നാമസങ്കീർത്തനത്തിൽ മുഴുകിപ്പോന്നു. എന്നാൽ നവദ്വീപിലെ യാഥാസ്ഥിതികരായ ബ്രാഹ്മണർ ഗൗരാംഗപ്രഭുവിനെ ഒരു വിപത്തായിട്ടാണ് കരുതിയത്. “തെരുവുകളിലിറങ്ങി നാനാജാതി മതസ്ഥരോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഭഗവദ്നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ അംഗീകരിക്കാനാകും? ഇത് സനാതന ധർമ്മമര്യാദകളെ തീർച്ചയായും മലിനമാക്കും,” എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ആക്ഷേപം.
തുടർന്ന് ആ പ്രദേശത്തെ ന്യായാധിപനായിരുന്ന ചന്ദ് കാസിയോട് ബ്രാഹ്മണർ പരാതി ബോധിപ്പിച്ചു. സങ്കീർത്തനം ഉടനടി നിർത്തലാക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ഉത്തരവിട്ടു. ഭക്തിനിർഭരമായ കീർത്തനം നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ഗൃഹത്തിൽ അതിക്രമിച്ചു കയറിയ അദ്ദേഹം അവിടുത്തെ മൃദംഗം ഉടച്ചു കളയുകയും ചെയ്തു. കീർത്തനം നിർത്താത്തപക്ഷം കഠിനമായ ശിക്ഷാനടപടികൾ നേരിടേണ്ടി വരുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഭക്തർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. തന്റെ ഭക്തരുടെ മനോവിഷമം കണ്ട നിമായി അവരെ ഇപ്രകാരം ആശ്വസിപ്പിച്ചു: “നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഇന്ന് സന്ധ്യയ്ക്ക് നാം അതിബൃഹത്തായ ഒരു സങ്കീർത്തന സംഘത്തെ രൂപീകരിക്കും. ഏത് കാസിക്കാണ് നമ്മെ തടയാനാവുക എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.”
അന്ന് സന്ധ്യാനേരത്ത് നവദ്വീപിലെ വീഥികളിലൂടെയും ഇടവഴികളിലൂടെയും ഗംഗാതീരത്തിലൂടെയും ചന്ദ് കാസിയുടെ ഭവനത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഗൗരാംഗ മഹാപ്രഭു ഒരു മഹാപ്രയാണം നയിച്ചു. നിമായിയുടെ അനുയായികളിൽ ചിലർ കാസിയുടെ ഭവനത്തിനും ഉദ്യാനത്തിനും നാശനഷ്ടങ്ങൾ വരുത്താൻ മുതിർന്നുവെങ്കിലും നിമായി അവരെ തടയുകയും കാസിയെ സംവാദത്തിനായി ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു.
താൻ ശത്രുതാപരമായ മനോഭാവത്തോടെയല്ല വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് കാസിയെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി സമാധാനിപ്പിച്ച ശേഷം, നിമായി അദ്ദേഹവുമായി ദീർഘനേരം സംഭാഷണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. നിമായി വേദശാസ്ത്രങ്ങളെ ആധാരമാക്കി സംസാരിച്ചപ്പോൾ കാസി ഖുറാനിലെ വചനങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. ഒടുവിൽ, ഗോവധം എന്നത് യഥാർത്ഥ മതതത്വങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്ന് ചന്ദ് കാസി സമ്മതിച്ചു. “ഞാനോ എന്റെ വംശപരമ്പരയോ ഇനി ഒരിക്കലും നിങ്ങളുടെ സങ്കീർത്തന പ്രസ്ഥാനത്തിന് തടസ്സമാവുകയില്ല,” എന്ന് അദ്ദേഹം ഗൗരാംഗ പ്രഭുവിന് സത്യവാചകം നൽകി. തുടർന്ന് നവദ്വീപിലെ തെരുവുകളിലൂടെ മടങ്ങിപ്പോയ ആ സങ്കീർത്തന ഘോഷയാത്രയിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം ചന്ദ് കാസിയും പങ്കുചേർന്നു.
സന്ന്യാസ ദീക്ഷയ്ക്കായുള്ള മനോരഥം
മഹാപ്രഭുവിന്റെ അന്തരംഗ ഭക്തന്മാരൊഴികെ മറ്റുള്ളവർ അദ്ദേഹത്തെ കേവലം ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായിട്ടാണ് കരുതിപ്പോന്നത്. ഹരേ കൃഷ്ണ സങ്കീർത്തന പ്രചാരണത്തിലൂടെ ലോകത്തെ സകല ജീവജാലങ്ങളെയും ഭവാബ്ധിയിൽ നിന്നും മുക്തരാക്കണമെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരമമായ കാരുണ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചതുമില്ല.
തന്മൂലം ഭഗവാൻ ഗൗരാംഗൻ ഇപ്രകാരം ചിന്തിച്ചു: “ഞാൻ ഒരു സന്ന്യാസിയായിത്തീർന്നാൽ ജനം എന്റെ ഉപദേശങ്ങളെ ഗൗരവപൂർവ്വം ഉൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറാകും. ഒരു സന്ന്യാസിയെ വന്ദിക്കുക എന്ന സദാചാരമെങ്കിലും പാലിച്ച് അവർ എന്റെ മുൻപിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കും. പുരുഷോത്തമനായ പരമേശ്വരന്റെ മുൻപിൽ ഇപ്രകാരം നമസ്കരിക്കുന്നത് വഴി അവർക്ക് അറിയാതെതന്നെ ആത്മീയമായ പുണ്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും. അതോടൊപ്പം, സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ ഐഹികമായ കുടുംബ ബാധ്യതകളിൽ നിന്നും വിമുക്തനായി എവിടെയും സഞ്ചരിച്ച് ഹരിനാമപ്രചാരണം നടത്താൻ എനിക്ക് തടസ്സങ്ങളില്ലാതാകും.” ഇപ്രകാരം സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ച് ലോകത്തെ മുഴുവൻ ഉദ്ധരിക്കുവാൻ ഭഗവാൻ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭു നിശ്ചയിച്ചു.
About The Author
