സുഗ്രീവസഖ്യവും ബാലീവധവും/ശ്രീരാമാവതാര കഥാസംഗ്രഹം (ഭാഗം 4)

സമ്പാതിയുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയും ലങ്കാപുരിയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും

തെക്കോട്ട് നിയോഗിക്കപ്പെട്ട വാനരസൈന്യത്തെ ഹനുമാൻ, അംഗദൻ, ജാംബവാൻ എന്നിവരായിരുന്നു നയിച്ചിരുന്നത്. സീതാദേവിയെ അന്വേഷിച്ച് നാനാഭാഗങ്ങളിലും അലഞ്ഞ അവർ ഒടുവിൽ നിരാശരായി മഹേന്ദ്രഗിരിയുടെ സാനുക്കളിലെത്തിച്ചേർന്നു. അന്വേഷണം പരാജയപ്പെട്ടുവെങ്കിലും ദേവിയെ കണ്ടെത്താതെ കിഷ്കിന്ധയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ അവർ തയ്യാറായില്ല. “സീതാമാതാവിനെ ദർശിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം ജടായുവിനുണ്ടായതുപോലെ നമുക്ക് ലഭിച്ചില്ലല്ലോ” എന്ന് അവർ സങ്കടത്തോടെ ഓർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ആ സമയത്താണ് ജടായുവിന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായ സമ്പാതി അവിടെയുണ്ടെന്ന വിവരം അവർ അറിഞ്ഞത്. ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെയും ലക്ഷ്മണന്റെയും ദുഃഖവൃത്താന്തം കേട്ട സമ്പാതി, രാവണൻ സീതയെ തടവിൽ പാർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ലങ്കയെക്കുറിച്ചുള്ള കൃത്യമായ വിവരം അവർക്ക് നൽകി. രാവണൻ ദേവിയെ എവിടെയാണ് ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് കടൽ കടന്നുപോയി കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഹനുമാനോട് അദ്ദേഹം ആവേശത്തോടെ ആവശ്യപ്പെട്ടു. മറ്റു വാനരവീരന്മാരും ഹനുമാനോട് ആ ദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് സവിനയം അഭ്യർത്ഥിച്ചു.

സമുദ്രലംഘനവും അശോകവനത്തിലെ സീതാദർശനവും

ഭഗവാനോടുള്ള അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയാൽ ഹനുമാൻ തന്റെ ശരീരം വിശ്വരൂപം പോലെ വലുതാക്കി മാറ്റി. സമുദ്രത്തിന് മുകളിലൂടെ അതിവേഗം പറന്ന് അദ്ദേഹം ലങ്കയിലെത്തി. ലങ്കാപുരിയുടെ നാനാഭാഗങ്ങളിലും അന്വേഷിച്ച അദ്ദേഹം ഒടുവിൽ അശോകവനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അവിടെ ശ്രീരാമചന്ദ്രനെ ധ്യാനിച്ച് കണ്ണീർ വാർത്ത് ഇരിക്കുന്ന ജഗന്മാതാവായ സീതാദേവിയെ ഹനുമാൻ കണ്ടു. ദേവിയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് ഹനുമാൻ അതീവ ദുഃഖിതനായി.

ദേവിയെ കാവൽ നിന്നിരുന്ന രാക്ഷസസ്ത്രീകൾ അഗാധനിദ്രയിലായ സമയം നോക്കി ഹനുമാൻ സീതാദേവിയുടെ സവിധത്തിലെത്തി സവിനയം വന്ദിച്ചു. താൻ ആരാണെന്നും എന്തിനാണ് വന്നതെന്നും അദ്ദേഹം ദേവിയെ ധരിപ്പിച്ചു. താൻ ഭഗവാന്റെ ദൂതനാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താനായി ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ കൊടുത്തയച്ച അംഗുലീയം (മുദ്ര മോതിരം) അദ്ദേഹം ദേവിക്ക് സമർപ്പിച്ചു. പ്രാണനാഥന്റെ മുദ്രമോതിരം കണ്ട മാത്രയിൽ സീതാദേവി അത് വാങ്ങി കണ്ണുകളോട് ചേർത്ത് ആനന്ദാശ്രു പൊഴിച്ചു.

ഭഗവാന്റെ അടയാളം സ്വീകരിച്ച് ആശ്വസിച്ച ദേവി, തന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന ചൂഡാമണി ഹനുമാന് നൽകി. ലങ്കയിലെ തന്റെ ദുരിതാവസ്ഥ വിവരിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രഭുവിനോട് (ശ്രീരാമനോട്) എത്രയും വേഗം വന്ന് തന്നെ ഈ കാരാഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. എന്നാൽ ദേവിയെ ദർശിച്ചു എന്ന സന്തോഷം കൊണ്ടുമാത്രം ഹനുമാൻ ഉടനെ മടങ്ങിപ്പോകാൻ തയ്യാറായില്ല.