അഗ്നിയെയും അതിൻ്റെ ഇന്ധനത്തെയും ആത്മാവിനോടും ശരീരത്തോടും സാദൃശ്യപ്പെടുത്തുന്ന ഉപമ സംബന്ധിച്ച്, അഗ്നി ഒരു പരിധി വരെ അതിൻ്റെ ഇന്ധനത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നുവെന്നും ഇന്ധനമില്ലാതെ അതിന് അസ്തിത്വമില്ലെന്നും ഒരുവൻ വാദിച്ചേക്കാം. അഗ്നി, ഇന്ധനമില്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായി നിലനിൽക്കുന്നത് നമുക്ക് അനുഭവമില്ലാത്തതിനാൽ, ആത്മാവിന് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ട് നിൽക്കുവാനും, പിന്നീട് ശരീരത്താൽ ആവരണം ചെയ്യപ്പെടാനും അവസാനം അതിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രനാകുവാനും എങ്ങനെ കഴിയുമെന്ന് ചോദ്യമുയർന്നേക്കാം. ജ്ഞാനവിദ്യയിലൂടെ മാത്രമേ ഒരുവന് ജീവാത്മാവിൻ്റെ സ്വഭാവം വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കുവാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. വിദ്യയാൽ അഥവാ യഥാർഥ ജ്ഞാനത്താൽ, ഒരുവന് ഭൗതികാസ്തിത്വത്തെ കഷണങ്ങളാക്കി ഛേദിക്കുവാനും ഈ ജീവിതകാലത്തു പോലും ആധ്യാത്മിക യാഥാർഥ്യം അനുഭവിക്കാനും കഴിയും. ശ്രീല വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി ഠാക്കൂറിൻ്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, നമ്മുടെ ഭൗതികമായ നിലനിൽപ്പ് കൃത്രിമമായ ഒരു ഭാരം ചുമത്തലാണ്. ഭഗവാൻ അചിന്ത്യമായ മായാശക്തിയാൽ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ ഗുണങ്ങളിലുള്ള ഭൗതികരൂപങ്ങൾ ജീവാത്മാവിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുകയും, ശരീരവുമായുള്ള തെറ്റായ താദാത്മ്യം മൂലം അവൻ മായിക കർമങ്ങളുടെ ശൃംഖലക്ക് പ്രാരംഭം കുറിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മുൻ അധ്യായത്തിൽ വിവരിച്ചതു പോലെ, ഇപ്പോഴത്തെ ശരീരം അടുത്ത ശരീരത്തിനുള്ള കർമബീജം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വൃക്ഷത്തെപ്പോലെയാണ്. എന്നാൽ അജ്ഞതയുടെ ഈ ചക്രം ഭഗവാനാൽ വിശദമാക്കപ്പെട്ട അതീന്ദ്രിയ ജ്ഞാനത്താൽ ഖണ്ഡങ്ങളായി ഛേദിക്കാൻ കഴിയും.
ദൗർഭാഗ്യവശാൽ, ജീവസത്തകൾ ഭഗവാനിൽ വൈരം പുലർത്തുകയാൽ ഭഗവാനാൽ പറയപ്പെട്ട പരിപൂർണ ജ്ഞാനം സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. പകരം അവർ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായി മായാശക്തിയിൽ മഗ്നരായി തുടരുന്നു. എന്നാൽ ജീവസത്ത ഭഗവാൻ്റെ ജ്ഞാനം സ്വീകരിക്കുന്ന പക്ഷം, അവൻ്റെ സമസ്ത സാഹചര്യവും തിരുത്തപ്പെടുകയും, ഭഗവാൻ്റെ പ്രത്യക്ഷ സഹവാസത്തിലുള്ള, സച്ചിദാനന്ദകരമായ യഥാർഥ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ കഴിയും.
(ശ്രീമദ് ഭാഗവതം 11/10/10 / ഭാവാർത്ഥം )
പ്രധാന ആശയങ്ങൾ
അഗ്നി, ഇന്ധനം, ആത്മാവ്, ശരീരം എന്നീ ഉപമകൾ
അഗ്നിയും ഇന്ധനവും: അഗ്നി അതിൻ്റെ നിലനിൽപ്പിനായി ഇന്ധനത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നതുപോലെ, ആത്മാവും ശരീരത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നുവെന്ന് വാദമുയർത്താം.
ആത്മാവിൻ്റെ സ്വതന്ത്രമായ നിലനിൽപ്പ്: ഇന്ധനമില്ലാതെ അഗ്നി നിലനിൽക്കാത്തതുപോലെ, ആത്മാവിന് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ട് സ്വതന്ത്രമായി നിലനിൽക്കുവാനും പിന്നീട് ശരീരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാനും എങ്ങനെ സാധിക്കുമെന്ന ചോദ്യം ഇതിലൂടെ ഉയരുന്നു.
ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ പ്രാധാന്യം
ജീവാത്മാവിൻ്റെ സ്വഭാവം: ജ്ഞാനവിദ്യയിലൂടെ (യഥാർഥ ജ്ഞാനം) മാത്രമേ ഒരുവന് ജീവാത്മാവിൻ്റെ സ്വഭാവം വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ.
ഭൗതികബന്ധം ഛേദിക്കൽ: ഈ ജ്ഞാനത്താൽ ഭൗതികമായ അസ്തിത്വത്തെ ഖണ്ഡങ്ങളായി ഛേദിക്കുവാനും ഈ ജീവിതത്തിൽ തന്നെ ആധ്യാത്മിക യാഥാർഥ്യം അനുഭവിക്കാനും സാധിക്കും.
ഭൗതികമായ കെട്ടുപാടുകളും കർമ്മചക്രവും
കൃത്രിമമായ ഭാരം: നമ്മുടെ ഭൗതികമായ നിലനിൽപ്പ് കൃത്രിമമായി ചുമത്തപ്പെടുന്ന ഒരു ഭാരമാണെന്ന് ശ്രീല വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി ഠാക്കൂർ പറയുന്നു.
മായാശക്തിയുടെ സ്വാധീനം: ഭഗവാൻ്റെ അചിന്ത്യമായ മായാശക്തിയാൽ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ ഭൗതികരൂപങ്ങൾ ജീവാത്മാവിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
തെറ്റായ താദാത്മ്യം: ശരീരവുമായുള്ള തെറ്റായ താദാത്മ്യം കാരണം ജീവാത്മാവ് മായിക കർമ്മങ്ങളുടെ ശൃംഖലയ്ക്ക് (ബന്ധനങ്ങൾക്ക്) തുടക്കം കുറിക്കുന്നു.
കർമ്മബീജം: ഇപ്പോഴത്തെ ശരീരം അടുത്ത ശരീരത്തിനുള്ള കർമ്മബീജം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വൃക്ഷത്തെപ്പോലെയാണ്.
മോചനവും ഭഗവാൻ്റെ ജ്ഞാനവും
അജ്ഞതയുടെ ചക്രം: ഭഗവാനാൽ വിശദമാക്കപ്പെട്ട അതീന്ദ്രിയ ജ്ഞാനത്താൽ അജ്ഞതയുടെ ഈ ചക്രം ഖണ്ഡങ്ങളായി ഛേദിക്കാൻ കഴിയും.
ജ്ഞാനം സ്വീകരിക്കാത്തത്: ദൗർഭാഗ്യവശാൽ, ജീവസത്തകൾ ഭഗവാനിൽ വൈരം പുലർത്തുന്നതിനാൽ പരിപൂർണ്ണമായ ജ്ഞാനം സ്വീകരിക്കാതെ മായാശക്തിയിൽ മുഴുകി തുടരുന്നു.
യഥാർഥ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്ക്: ജീവസത്ത ഭഗവാൻ്റെ ജ്ഞാനം സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ്റെ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളും തിരുത്തപ്പെടുകയും ഭഗവാൻ്റെ പ്രത്യക്ഷ സഹവാസത്തിലുള്ള, സച്ചിദാനന്ദകരമായ യഥാർഥ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്യും.
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
About The Author
Discover more from ശുദ്ധ ഭക്തി
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
