മനസ്സും ആത്മനിയന്ത്രണവും: കൃഷ്ണാവബോധത്തിലേക്കുള്ള വഴി

മനസ്സിനെ ഗൗരവപൂർവം കൃഷ്ണാവബോധത്തിൽ മുഴുകിച്ചാലും, അത് അത്യന്തം ചഞ്ചമായതിനാൽ ആധ്യാത്മികാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വളരെപ്പെട്ടെന്ന് വ്യതിചലിച്ചേക്കാം. അവൻ അപ്പോൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം മനസ്സിനെ തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരണം. ഒരുവൻ അമിതമായി കാർക്കശ്യമുള്ളവനോ, അല്ലെങ്കിൽ അമിതമായി ഇന്ദ്രിയാധീനനോ ആകുന്നപക്ഷം മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഭഗവദ്ഗീത പറയുന്നു. ചിലപ്പോൾ വളരെ പരിമിതമായ ഇന്ദ്രിയ സുഖം അനുവദിക്കുന്നതിലൂടെ

മനസ്സിനെ സംയമനത്തിൽ കൊണ്ടുവരാൻ സാധിച്ചേക്കും. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരുവൻ ഭക്ഷണകാര്യത്തിൽ കർക്കശമായി നിയന്ത്രണം പാലിക്കുന്നവനാണെങ്കിലും, ചിലപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിച്ചശേഷമുള്ള മഹാപ്രസാദം അൽപ്പം അധികമായി ഭക്ഷിക്കുന്നു, ഇത് മനസ്സിന് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കാതെയിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ ഒരുവന് ചിലപ്പോൾ അതീന്ദ്രിയരായ മറ്റുളളവരുമായി തമാശകൾ പറയുക, അവരുമൊത്ത് നീന്തലിൽ ഏർപ്പെടുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാവുന്നതാണ്. പക്ഷേ അത്തരം കാര്യങ്ങളും അമിതമായാൽ അവ ആധ്യാത്മിക ജീവിതത്തിന്റെ പുരോഗതിക്കുള്ള തടസ്സത്തിന് വഴിതെളിക്കും. മനസ്സ് ചിലപ്പോൾ അവിഹിത ലൈംഗികം, ലഹരി സേവ തുടങ്ങിയ പാപകരമായ ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ ഇച്ഛിച്ചുപോയാൽ, അയാൾ മനസ്സിന്റെ വിഡ്ഢിത്തം സഹിക്കുകയും, കഠിനമായ യത്നത്തിലൂടെ കൃഷ്ണാവബോധവുമായി മുന്നോട്ടു പോവുകയും ചെയ്യണം. അപ്പോൾ മായയുടെ തിരമാലകൾ സത്വരം ശമിക്കുകയും, പുരോഗതിയുടെ പാത വീണ്ടും വിശാലമായി തുറക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

(ശ്രീമദ് ഭാഗവതം 11.20.19 – ഭാവാർത്ഥം )

കൃഷ്ണാവബോധത്തിൽ മനസ്സിനെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അതിന്റെ ചഞ്ചലസ്വഭാവം കാരണം ആധ്യാത്മികാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ മനസ്സിനെ വീണ്ടും സ്വന്തം നിയന്ത്രണത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്. അമിതമായ കാർക്കശ്യമോ അല്ലെങ്കിൽ പൂർണ്ണമായ ഇന്ദ്രിയാധീനതയോ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് തടസ്സമാണെന്ന് ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഭഗവദ്ഗീതയിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ പരിമിതമായ രീതിയിൽ ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നത് മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം.

ഈ ഭാഗത്ത്, ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ പരമഭക്തനായ ഉദ്ധവരോട് ഭക്തിയോഗത്തിന്റെ പ്രായോഗിക വശങ്ങളെയും മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെയും കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുകയാണ്. ആധ്യാത്മിക പാതയിൽ മുന്നേറുമ്പോൾ മനസ്സ് നേരിടുന്ന ചഞ്ചലതകളെ എങ്ങനെ അതിജീവിക്കണമെന്നും, ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനിലുള്ള അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയിലൂടെ മായയുടെ സ്വാധീനത്തെ എങ്ങനെ മറികടക്കാമെന്നും ഭഗവാൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വിഷയം

🔆മനസ്സ് അത്യന്തം ചഞ്ചലമായതിനാൽ, കൃഷ്ണാവബോധത്തിൽ ഗൗരവപൂർവ്വം മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോൾ പോലും അത് പെട്ടെന്ന് ആധ്യാത്മികാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ചേക്കാം.

🔆ആധ്യാത്മികാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്ന മനസ്സിനെ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെയും ജാഗ്രതയോടെയും സ്വന്തം നിയന്ത്രണത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്.

🔆അമിതമായി കാർക്കശ്യം പുലർത്തുന്നവനോ അല്ലെങ്കിൽ അമിതമായി ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെടുന്നവനോ ആയ ഒരുവന് മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഭഗവദ്ഗീത വ്യക്തമാക്കുന്നു.

🔆വളരെ പരിമിതമായ അളവിൽ ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നത് ചിലപ്പോൾ മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കാതെ സംയമനത്തിൽ കൊണ്ടുവരാൻ സഹായിച്ചേക്കും.

🔆ഭക്ഷണകാര്യത്തിൽ കടുത്ത നിയന്ത്രണമുള്ള ഒരാൾ, ക്ഷേത്രവിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിച്ച മഹാപ്രസാദം ചിലപ്പോൾ അല്പം അധികം കഴിക്കുന്നത് മനസ്സിന് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കാതിരിക്കാൻ സഹായിക്കും.

🔆അതീന്ദ്രിയരായ മറ്റു ഭക്തന്മാരുമായി തമാശകൾ പറയുന്നതും അവരുമൊത്ത് നീന്തുന്നതുമെല്ലാം മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ ചെയ്യാവുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്; എന്നാൽ ഇവ അമിതമായാൽ ആധ്യാത്മിക പുരോഗതിക്ക് തടസ്സമാകും.

🔆 മനസ്സ് അവിഹിത ലൈംഗികതയോ ലഹരിസേവയോ പോലുള്ള പാപകരമായ ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ ഇച്ഛിച്ചാൽ, ഭക്തൻ മനസ്സിന്റെ ആ വിഡ്ഢിത്തം സഹിച്ചുകൊണ്ട് കഠിനശ്രമത്തിലൂടെ കൃഷ്ണാവബോധവുമായി മുന്നോട്ടു പോകണം.

ഭക്തൻ കഠിനമായ യത്നത്തിലൂടെ കൃഷ്ണാവബോധത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ മായയുടെ തിരമാലകൾ സത്വരമായി ശമിക്കുന്നതാണ്. പാപകരമായ ഇച്ഛകളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ് ഭക്തിയുമായി മുന്നോട്ട് പോകുന്നതോടെ ആധ്യാത്മിക പുരോഗതിയുടെ പാത വീണ്ടും വിശാലമായി തുറക്കപ്പെടുകയും ഭക്തന് കൃഷ്ണാവബോധത്തിൽ സ്ഥിരത കൈവരികയും ചെയ്യും.

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆