ദൈവത്തിൻ്റെയും സഹവർത്തികളുടെയും പ്രത്യക്ഷപ്പെടലും അപ്രത്യക്ഷപ്പെടലും: ഭഗവാനും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സഹവർത്തികളും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും അപ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും ഭഗവാൻ്റെ ഇച്ഛാനുസരണമാണ്. അവർ ഭൗതിക പ്രകൃതിയുടെ നിയമങ്ങൾക്ക് വിഷയീഭവിക്കുന്നവരല്ല.
മരണത്തിൽ നിന്നുള്ള മുക്തി: ഭഗവാൻ്റെ കുടുംബത്തിലെ ആരെയും ആർക്കും കൊല്ലാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. പ്രകൃതി നിയമങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള സ്വാഭാവിക മരണം സംഭവിക്കാനും അവർക്ക് യാതൊരു സാധ്യതയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അപ്രത്യക്ഷമാവാനുള്ള മാർഗ്ഗം (ലീല): അവരുടെ അപ്രത്യക്ഷത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗം, മദ്യലഹരിയുടെ അബോധാവസ്ഥയിലുള്ള സംഘട്ടനത്തിൽ അവരെ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടിച്ച് നാമാവശേഷമാക്കുക എന്ന നാടകം മാത്രമായിരുന്നു.
വിനാശത്തിൻ്റെ കാരണം (ഈശ്വര നിശ്ചയം): അവരുടെ വിനാശത്തിന് നിദാനമായ, പരസ്പര യുദ്ധമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന സംഭവം നടന്നതും ഭഗവാൻ്റെ ഇച്ഛാനുസാരമായിരുന്നു. അല്ലാതെ അങ്ങനെയൊരു പോരാട്ടത്തിന് കാരണം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.
മായാബാധയുടെ താൽക്കാലിക സ്വഭാവം: അർജുനൻ കുടുംബസ്നേഹത്താൽ മായാബാധിതനാവുകയും, അങ്ങനെ ഭഗവദ്ഗീത സംസാരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതുപോലെ, യദുകുലം മദ്യലഹരിയാൽ മായാബാധിതമാവുക എന്നത് ഭഗവാൻ്റെ മനോ നിശ്ചയമനുസരിച്ച് നടന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. അതിലേറെ മറ്റൊന്നുമില്ല.
ഭക്തന്മാരുടെ സ്വഭാവം: ഭഗവാൻ്റെ ഭക്തന്മാരും സഹവർത്തികളും പൂർണമായും മുക്താത്മാക്കളാണ്. ഭഗവാൻ്റെ കൈകളിലെ അതീന്ദ്രിയ ഉപകരണങ്ങളായ അവരെ ഭഗവാന് എന്തിനും യഥേഷ്ടം ഉപയോഗിക്കാം.
ഭക്തന്മാരുടെ സന്തോഷം: ഭഗവാൻ സദാ സന്തുഷ്ടനായി കാണപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാകയാൽ ഭക്തന്മാർക്കും അതിൽ സന്തോഷമാണ്.
ഭക്തന്മാരുടെ വ്യക്തിത്വം: ഭഗവാൻ്റെ ഭക്തന്മാർ ഒരിക്കലും സ്വതന്ത്രമായ വ്യക്തിത്വം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കാറില്ല. നേരെമറിച്ച്, അവർ തങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വം ഭഗവാൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെടുന്നതിനു വേണ്ടി വിനിയോഗിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ലീല പൂർത്തിയാക്കൽ: ഭഗവാനോടുള്ള അവരുടെ ഈ സഹകരണം അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ലീലകൾ പരിപൂർണമാക്കി.
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆