വാളിൻമുനയിലെ വിരുന്ന് 

മിഥിലയുടെ ആദരണീയനായ ഭരണാധികാരിയും സീതാദേവിയുടെ പിതാവുമായ ജനകമഹാരാജാവ്, ഐഹികമായ ചുമതലകളും ആത്മീയമായ അനാസക്തിയും ഒരുപോലെ സമന്വയിപ്പിച്ച മഹത് വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു. വലിയ അധികാരവും രാജകീയ ഐശ്വര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, അദ്ദേഹം തന്റെ സകല പ്രവൃത്തികളും ഭഗവാന് സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പരമഭാഗവതനായിത്തന്നെ കഴിഞ്ഞുപോന്നു.

ഒരിക്കൽ, ചില ബ്രാഹ്മണർ അദ്ദേഹത്തോട് ഇപ്രകാരം ചോദിച്ചു: “രാജ്യഭരണവും ഐഹിക ചുമതലകളും നിർവ്വഹിക്കുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ ആത്മീയബോധവും അനാസക്തിയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ അങ്ങേക്ക് എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു?”

ജനകമഹാരാജാവ് മന്ദഹാസത്തോടെ അടുത്ത ദിവസം ഒരു രാജകീയ വിരുന്നിനായി ആ ബ്രാഹ്മണരെ ക്ഷണിക്കുകയും, സദ്യയ്ക്ക് ശേഷം തന്റെ ഉത്തരം വെളിപ്പെടുത്താമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പിറ്റേന്ന്, തന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കായി അതിവിശിഷ്ടവും വിഭവസമൃദ്ധവുമായ ഒരു സദ്യ തന്നെ ജനകൻ ഒരുക്കി. ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി ചെയ്തിരുന്ന ആഡംബരപൂർണ്ണമായ ക്രമീകരണങ്ങൾ കണ്ട് ബ്രാഹ്മണർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ, തങ്ങളുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ കുതിരരോമത്തിന്റെ നേർത്ത നൂലുകളിൽ മൂർച്ചയുള്ള വാളുകൾ തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവർ പരിഭ്രാന്തരായി. ഏതു നിമിഷവും ആ വാളുകൾ തങ്ങളുടെ തലയിലേക്ക് പതിച്ചേക്കാമെന്ന് ഓർത്ത് അവർ ഉത്കണ്ഠാകുലരായി. മുന്നിൽ സമൃദ്ധവും സ്വാദിഷ്ടവുമായ ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, വാളുകൾ താഴെ വീഴുമെന്ന ഭയം കാരണം ബ്രാഹ്മണർക്ക് ആ സദ്യ തീരെ ആസ്വദിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.

ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം, ജനകമഹാരാജാവ് ബ്രാഹ്മണരുടെ അടുത്തെത്തി അന്വേഷിച്ചു: “പ്രിയപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണരേ, ഈ വിരുന്ന് നിങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായും തൃപ്തികരമായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു? വിഭവങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് ഇണങ്ങിയവയായിരുന്നോ?”

ബ്രാഹ്മണരിൽ ഒരാൾ ഭയത്തോടെ ഇപ്രകാരം പ്രതികരിച്ചു: “പ്രഭോ, ഭക്ഷണം വളരെ സ്വാദിഷ്ടമായിരിക്കാം, എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഞങ്ങളുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ തൂങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ വാളുകളിലായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വായിലേക്ക് എന്താണ് പോകുന്നതെന്ന് പോലും ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ല.”

അപ്പോൾ ജനകരാജാവ് സൗമ്യമായ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: “ആഹാ, എനിക്ക് മനസ്സിലായി. നിങ്ങൾ ആഹാരം കഴിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, മരണഭയം കാരണം ആ വിരുന്ന് ആസ്വദിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, ഞാൻ നിരവധി രാജകീയ സുഖസൗകര്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, വിഷ്ണുഭഗവാനോടുള്ള ഭക്തി കാരണം അവയിലൊന്നിലും ആസക്തനാകാതെ ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് സാധിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിൽ എത്രതന്നെ സുഖസൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും, അനിവാര്യമായ മരണത്തിന്റെ ഓർമ്മ ലൗകിക സുഖങ്ങളെക്കാൾ ആത്മീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകാൻ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.”

ഈ മഹത്തായ ഉപമയിലൂടെ, കർമ്മഫലങ്ങളിലും ലൗകിക സുഖങ്ങളിലും ആസക്തനാകാതെ സ്വന്തം കടമകൾ നിർവ്വഹിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം ജനകമഹാരാജാവ് വ്യക്തമാക്കിക്കൊടുത്തു. ഐഹികമായ ചുമതലകൾക്കിടയിലും ആത്മീയ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ആ ബ്രാഹ്മണർ പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊണ്ടു.

നമുക്ക് ഈ ഭൗതിക ലോകത്തിൽ ജീവിക്കാം, എന്നാൽ ലോകത്തിന്റേതായി മാറരുത്. നമ്മൾ നമ്മുടെ കടമകളും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ഭംഗിയായി നിർവ്വഹിക്കണം, എന്നാൽ നമ്മുടെ അന്തിമ ലക്ഷ്യമായ ഭഗവാനിൽ തന്നെയായിരിക്കണം നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടത് .




🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆


ഹരേ കൃഷ്ണ 🙏
ആത്മീയ വിഷയങ്ങൾ വായിക്കുവാനും കേൾക്കുവാനുമായി താഴെ കാണുന്ന ലിങ്കുകൾ വഴി ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേരുക:
🌐 Website: https://suddhabhaktimalayalam.com
📲 Mobile App: https://play.google.com/store/apps/details?id=com.destine.suddhabhakti
 ✈️ Telegram: https://t.me/suddhabhaktimalayalam
💬 WhatsApp: https://chat.whatsapp.com/IElaVAiyfJsFQXEVZfbonR?mode=wwt
 ▶️ YouTube: https://www.youtube.com/@suddhabhakti
📘 Facebook: https://facebook.com/share/17aJNJJKiy
📷 Instagram: https://instagram.com/suddhabhaktimalayalam1