ഗൗരാംഗ കരുണാ കരോ

ശ്രീ ഗൗരാംഗ പ്രാർത്ഥന

1) ഹേ എന്റെ പ്രാണനാഥനായ ഗൗരാംഗപ്രഭു! അഗതിയും അധമനുമായ ഈ ദാസനിൽ അവിടുത്തെ കാരുണ്യം ചൊരിയേണമേ. ഭഗവാനേ, ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എന്നെക്കാൾ പതിതനായ മറ്റൊരു ജീവി പോലുമില്ല.

2) പല്ലുകൾക്കിടയിൽ പുല്ലു കടിച്ചുകൊണ്ട് (അങ്ങേയറ്റത്തെ വിനയത്തോടെ), ഓ ഗൗരഹരേ, ഞാൻ അവിടുത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നു! എന്നിൽ ദയ തോന്നി എന്റെ ഹൃദയമാകുന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ അവിടുന്ന് വന്ന് കുടികൊള്ളേണമേ.

3) ഞാൻ എത്രമാത്രം അധഃപതിച്ചവനാണെന്ന് കണ്ടിട്ടും അവിടുന്ന് കൃപ നൽകുന്നില്ലെങ്കിൽ, പിന്നെ ‘പതിതപാവനൻ’ (പതിതരെ ഉദ്ധരിക്കുന്നവൻ) എന്ന അവിടുത്തെ തിരുനാമം എങ്ങനെ അന്വർത്ഥമാകും?

4) ഇളകിമറിയുന്ന ഈ സംസാരസാഗരത്തിലെ പ്രക്ഷുബ്ധമായ തിരമാലകളിൽ അകപ്പെട്ട് ഞാൻ ശ്വാസംമുട്ടുകയാണ്; ഇതിൽ നിന്നും എനിക്കൊരു മോചനമില്ല. ജനനമരണങ്ങളാകുന്ന ഈ കടൽ കടക്കാൻ ഒരു തോണിയായി അവിടുത്തെ ദിവ്യമായ പാദപത്മങ്ങളാകുന്ന വരം ഈ ദാസന് നൽകിയാലും.

5) ശ്രീ കൃഷ്ണ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിന്റെ ദാസാനുദാസനായ നരോത്തമ ദാസൻ നിരന്തരമായി ഈ പ്രാർത്ഥന അവിടുത്തെ സന്നിധിയിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു.

പല്ലുകൾക്കിടയിൽ പുല്ലു കടിച്ചുകൊണ്ട് (പരമമായ വിനയം)

പുരാതന ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിൽ, ഒരാൾ തന്റെ ശത്രുവിനോടോ അല്ലെങ്കിൽ തന്നേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരാളോടോ പൂർണ്ണമായി ശരണം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ പുല്ലു കടിച്ചുപിടിക്കുന്ന ഒരു പതിവുണ്ടായിരുന്നു. “ഞാൻ ഒരു പുല്ലിന് തുല്യനാണ്, അവിടുത്തെ കാരുണ്യത്തിന് മാത്രം അർഹനായ ദാസനാണ്” എന്ന വിനയത്തിന്റെ പരമകാഷ്ഠയാണിത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.


🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆