കപടത നിറഞ്ഞ ലോകത്തെ ജയിക്കാൻ ഭക്തിയുതസേവനം

എല്ലാ സാമാന്യ കൈമാറ്റങ്ങളും, വ്യാപാരങ്ങളും – മിത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പോലും വഞ്ചനകളാൽ പങ്കിലമായിത്തീർന്നു. കുടുംബബന്ധങ്ങളിൽ: പിതാവ്, മാതാവ്, പുത്രന്മാർ എന്നിവർക്കിടയിലും, സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് മദ്ധ്യേയും, സഹോദരങ്ങൾക്ക് മദ്ധ്യേയും, സദാ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ ഉണ്ടായി. ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്ക് മദ്ധ്യേ പോലും സദാ അസ്വാഭാവിക പിരിമുറുക്കവും ശണ്ഠയും ഉണ്ടായി.

ഭാവാർത്ഥം

മാർഗഭ്രംശങ്ങൾ, ഉന്മാദം, കഴിവില്ലായ്മ, വഞ്ചന എന്നിങ്ങനെയുള്ള നാല് അസാന്മാർഗിക തത്വങ്ങളാൽ സമ്മാനിതരാണ് ബദ്ധ ജീവാത്മാക്കൾ. ഇവയൊക്കെ ന്യൂനതകളുടെ സംജ്ഞകൾ ആകുന്നുവെന്ന് മാത്രമല്ല, നാല് സഹജവാസനകളിൽ മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കാനുള്ള പ്രവണത അത്യന്തം പ്രബലവും ആകുന്നു. സർവ്വപ്രധാനമായും ബദ്ധ ജീവാത്മാക്കൾ ഭൗതികലോകത്തായാലും, ഭൗതികലോകത്തെ അടക്കി ഭരിക്കാനുള്ള അസ്വാഭാവികമായ ആഗ്രഹ ആവേശത്താൽ നിർഭരമാകയാലും ഈ ദുർവൃത്തി ബദ്ധാത്മാക്കളിൽ പ്രകടമായി കാണുന്നു.

ഒരു ജീവാത്മാവ് തന്റെ പരിശുദ്ധ അവസ്ഥയിൽ നിയമത്താൽ ബന്ധിതനല്ല. എന്തെന്നാൽ പരിശുദ്ധ അവസ്ഥയിൽ ഒരു ജീവാത്മാവിന് പരമാത്മാവിന്റെ നിത്യ വിനീത സേവകനാണ് താനെന്ന് പൂർണ്ണബോധ്യമുണ്ട്. അപ്രകാരം പരമപുരുഷന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളവയെ അടക്കി ഭരിക്കാൻ കൃത്രിമമായി ഉദ്യമിക്കുന്നതിന് പകരം, പരമപുരുഷന്റെ വിനീത സേവകനായി തുടരുകയാണ് അവന് സർവ്വദാ അഭികാമ്യം. അവൻ ഒരിക്കലും ആയിത്തീരാത്ത, അതേസമയം കുലങ്കുഷമായി പരിശോധിച്ച് എല്ലാറ്റിന്റെയും യഥാർത്ഥ പ്രഭുവായി തീർന്നാൽ പോലും, ആ അവസ്ഥയിൽ ഒരു ജീവാത്മാവ് ഒരിക്കലും സംതൃപ്തനാകുന്നില്ല. ആകയാൽ അവൻ എല്ലാവിധ വഞ്ചനകളുടെയും, ഏറ്റവും ഉറ്റ ബന്ധുക്കളുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും ചതിക്ക് ഇരയായിത്തീരുന്നു. അത്തരം അസംതൃപ്ത അവസ്ഥയിലുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും ഇടയിൽ പോലും, അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യഭർത്താക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ പോലും സ്വരൈക്യം ഇല്ല.

എന്നാൽ എല്ലാ വിവാദശീലമായ പ്രയാസങ്ങളെയും ഒരേയൊരു പ്രക്രിയയിൽ ലഘൂകരിക്കാൻ കഴിയുന്നു. ആ ഏക പ്രക്രിയ ഭഗവാന്റെ ഭക്തിയുത സേവനം ആകുന്നു. ഭഗവാന്റെ പ്രതിപ്രവർത്തനം നടത്തി മാത്രമേ, കാപട്യം നിറഞ്ഞ അഥവാ ആത്മവഞ്ചന നിർഭരമായ ഈ ലോകത്തെ തടുക്കുവാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ.

(ഭാവാർത്ഥം / ശ്രീമദ്‌ ഭാഗവതം 1.14.4)

ഭൗതികലോകത്തെ കപടത നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും മോചനം നേടി ഭഗവാൻ ശ്രീക്രിഷ്ണന്റെ പാദാരവിന്ദങ്ങളിൽ അഭയം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യതയെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ഭാഗവത ഹൃദയം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. കലിയുഗത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ മനുഷ്യർക്കിടയിലുള്ള എല്ലാവിധ സാധാരണ ഇടപാടുകളും വഞ്ചനയാൽ മലിനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബന്ധുക്കൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ, മാതാപിതാക്കൾ, ദമ്പതികൾ എന്നിവർക്കിടയിൽ പോലും സദാ തെറ്റിദ്ധാരണകളും അസ്വാഭാവികമായ പിരിമുറുക്കങ്ങളും കലഹങ്ങളും മാത്രമാണ് അവശേഷിക്കുന്നത്.

ശ്ലോക സന്ദർഭം

ഈ ഭാഗത്തിൽ, ഹസ്തിനപുരിയിൽ ദൗത്യം കഴിഞ്ഞെത്തുന്ന അർജുനന്റെ മ്ലേച്ഛമായ ഭാവം കണ്ട് വ്യാകുലനാകുന്ന യുധിഷ്ഠിര മഹാരാജാവ് തന്റെ അനുജനോട് ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ക്ഷേമത്തെക്കുറിച്ചും ദ്വാരകയിലെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും ചോദിച്ചറിയാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. ഭൗതിക പ്രപഞ്ചത്തിൽ ദൃശ്യമാകുന്ന ദുർന്നിമിത്തങ്ങളെയും മനുഷ്യരിലെ ധർമ്മച്യുതിയെയും കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഭക്തിയുത സേവനത്തിലൂടെ മാത്രമേ ഈ കലിയുഗ ദുരിതങ്ങളെ മറികടക്കാൻ സാധിക്കൂ എന്ന് ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വിഷയം

ബദ്ധജീവാത്മാക്കളുടെ നാല് ന്യൂനതകൾ: ബദ്ധ ജീവാത്മാക്കൾ മാർഗഭ്രംശം, ഉന്മാദം, കഴിവില്ലായ്മ, വഞ്ചന എന്നീ നാല് അസാന്മാർഗിക തത്വങ്ങളാൽ അല്ലെങ്കിൽ സഹജവാസനകളാൽ ബന്ധിതരാണ്.

വഞ്ചിക്കാനുള്ള പ്രബലമായ പ്രവണത: ഈ നാല് ന്യൂനതകളിൽ മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കാനുള്ള പ്രവണതയാണ് ബദ്ധാത്മാക്കളിൽ ഏറ്റവും അത്യന്തം പ്രബലമായി കാണപ്പെടുന്നത്.

അസ്വാഭാവികമായ ഭരണവാഞ്ഛ: ഭൗതികലോകത്തെ അടക്കി ഭരിക്കാനുള്ള അസ്വാഭാവികമായ ആഗ്രഹവും ആവേശവും ജീവാത്മാക്കളെ ഈ ദുർവൃത്തിയിലേക്ക് കൂടുതൽ നയിക്കുന്നു.

ജീവാത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥ: ഒരു ജീവാത്മാവ് തന്റെ പരിശുദ്ധമായ അവസ്ഥയിൽ ഭൗതിക നിയമങ്ങളാൽ ബന്ധിതനല്ല. താൻ പരമാത്മാവായ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ (ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ) നിത്യ വിനീത സേവകനാണെന്ന പൂർണ്ണബോധ്യം ആ അവസ്ഥയിൽ അവനുണ്ടായിരിക്കും.

കൃത്രിമ പ്രഭുത്വവും അസംതൃപ്തിയും: പരമപുരുഷന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളവയെ അടക്കി ഭരിക്കാൻ കൃത്രിമമായി ശ്രമിക്കുന്നതിന് പകരം വിനീത സേവകനായി തുടരുന്നതാണ് ജീവന് അഭികാമ്യം. തനിക്കൊരിക്കലും സാധ്യമാകാത്ത പ്രഭുത്വം അവൻ നേടിയെടുത്താൽ പോലും ആ അവസ്ഥയിൽ ജീവാത്മാവിന് ഒരിക്കലും സംതൃപ്തി ലഭിക്കുകയില്ല.

ബന്ധങ്ങളിലെ തകർച്ച: ഈ അസംതൃപ്തമായ അവസ്ഥ കാരണം പിതാവും പുത്രനും തമ്മിലോ, ഭാര്യയും ഭർത്താവും തമ്മിലോ ഉള്ള ബന്ധങ്ങളിൽ പോലും സ്വരൈക്യം ഇല്ലാതാവുകയും, ഏറ്റവും ഉറ്റവരുടെ ചതിക്ക് ജീവൻ ഇരയാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഏക പരിഹാരം – ഭക്തിയുത സേവനം: ഈ വിവാദശീലമായ എല്ലാ പ്രായസങ്ങളെയും ലഘൂകരിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരേയൊരു പ്രക്രിയ ഭഗവാൻ ഹരിയുടെ ഭക്തിയുത സേവനം മാത്രമാണ്.

ആത്മവഞ്ചനയിൽ നിന്നുള്ള മോചനം: ഭഗവാന്റെ പ്രതിപ്രവർത്തനം വഴി മാത്രമേ കാപട്യവും ആത്മവഞ്ചനയും നിറഞ്ഞ ഈ ഭൗതികലോകത്തിന്റെ തിന്മകളെ തടഞ്ഞുനിർത്താൻ മനുഷ്യന് സാധിക്കുകയുള്ളൂ.

മാറ്റമില്ലാത്ത പരമമായ സത്യം എന്തെന്നാൽ, ഭൗതികമായ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന് വേണ്ടി പരക്കം പായുന്ന മനുഷ്യൻ സ്വന്തം ബന്ധങ്ങളിൽ പോലും വഞ്ചന മാത്രമാണ് സമ്പാദിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ കപട ലോകത്തിന്റെ കെണികളിൽ പെടാതെ, ജീവാത്മാവ് തന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഭക്തിയുത സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമാണ് എല്ലാവിധ പിരിമുറുക്കങ്ങളും അവസാനിക്കുന്നതും പരമമായ ശാന്തി കൈവരുന്നതും.

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆