ഭഗവത്‌കടാക്ഷവും ദുഃഖനിവാരണവും/ ശ്രീകൃഷ്ണ ദർശനം: സച്ചിദാനന്ദരൂപവർണ്ണനം (ഭാഗം 9)

തസ്യാവലോകമധികം കൃപയാതിഘോര-
താപത്രയോപശമനായ നിസൃഷ്ടമക്ഷ്ണോഃ
സ്നിഗ്ദ്ധസ്മിതാനുഗുണിതം വിപുലപ്രസാദം
ധ്യായേച്ചിരം വിപുലഭാവനയാ ഗുഹായാം
 
വിവർത്തനം

ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ ത്രിഗുണങ്ങളേൽപ്പിക്കുന്ന മൂന്നു തരത്തിലുള്ള ക്ലേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭക്തന്മാർക്ക് സാന്ത്വനമേകുവാൻ ഭഗവാൻ തന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കൂടെക്കൂടെ ചൊരിയുന്ന അനുകമ്പാർദ്രമായ കടാക്ഷങ്ങളെ അനന്തരം യോഗി ധ്യാനിക്കണം.
 
ഭാവാർത്ഥം

ഒരുവൻ ഭൗതിക ശരീരത്തിലെ ബദ്ധജീവിതത്തിലായിരിക്കുന്നിടത്തോളം സ്വാഭാവികമായും ഉത്കണ്ഠകളും യാതനകളും അനുഭവിച്ചേ തീരൂ. അവൻ അതീന്ദ്രിയ വിതാനത്തിലാണെങ്കിൽപ്പോലും ഭൗതികശക്തിയുടെ സ്വാധീനം ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ല. ചില സമയങ്ങളിൽ അസ്വാസ്ഥ്യങ്ങളുണ്ടായേക്കാമെങ്കിലും, പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ ഭഗവാന്റെ രൂപം, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന മുഖം സ്മരിച്ചാലുടനെ ഭക്തന്മാരുടെ ആധികളും വ്യഥകളും പാടേ അകന്നുപോകും. ഭക്തരുടെ മേൽ അസംഖ്യം അനുഗ്രഹങ്ങൾ ചൊരിയുന്ന, പരിശുദ്ധ ഭക്തരോട് നിറവാർന്ന സഹാനുഭൂതിയുള്ള ഭഗവാന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ആവിഷ്കാരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മന്ദസ്മിതം തൂകുന്ന മുഖാരവിന്ദമാകുന്നു.

(ശ്രീമദ്‌ ഭാഗവതം 3.28.31)

ഭഗവാൻ ശ്രീമഹാവിഷ്ണുവിന്റെ കരുണാർദ്രമായ നോട്ടവും അത് ഭക്തരിൽ വരുത്തുന്ന ദുഃഖനിവാരണവുമാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രതിപാദ്യവിഷയം. ഭൗതികലോകത്തെ ക്ലേശങ്ങളിൽ പെട്ടുഴലുന്ന ജീവന് പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ ഭഗവാന്റെ ദർശനവും സ്മരണയും എങ്ങനെ ആശ്വാസമേകുന്നു എന്ന് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നു.

ശ്ലോക സന്ദർഭം ശ്രീമദ് ഭാഗവതം തൃതീയ സ്കന്ധത്തിലെ ഇരുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, കർദമമഹർഷിയുടെ പുത്രനായി അവതരിച്ച ഭഗവാൻ കപിലദേവൻ തന്റെ മാതാവായ ദേവഹൂതിക്ക് അഷ്ടാംഗയോഗ സമ്പ്രദായത്തെയും ഭഗവദ് രൂപധ്യാനത്തെയും കുറിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നതാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം. ഭൗതികതാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തിനേടാൻ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ മന്ദസ്മിതം തൂകുന്ന മുഖാരവിന്ദവും കടാക്ഷങ്ങളും എങ്ങനെ ധ്യാനിക്കണമെന്ന് കപിലദേവൻ ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു.

വിഷയം
ഭൗതികതാപങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം: ഒരുവൻ ഭൗതികശരീരം ധരിച്ച് ബദ്ധജീവിതത്തിൽ കഴിയുന്നിടത്തോളം കാലം സ്വാഭാവികമായും ഉത്കണ്ഠകളും യാതനകളും അനുഭവിച്ചേ തീരൂ.

ഭൗതികശക്തിയുടെ സ്വാധീനം: അതീന്ദ്രിയ വിതാനത്തിൽ എത്തിയ ഭക്തർക്ക് പോലും ചില സമയങ്ങളിൽ ഭൗതികശക്തിയുടെ സ്വാധീനം മൂലമുള്ള അസ്വാസ്ഥ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം.

താപത്രയ ഉപശമനം: ഭൗതികപ്രകൃതിയുടെ ത്രിഗുണങ്ങൾ ഏൽപ്പിക്കുന്ന മൂന്നു തരത്തിലുള്ള യാതനകളിൽ (താപത്രയങ്ങൾ) നിന്ന് ( ത്രിവിധ ക്ലേശങ്ങൾ : 1. ആധ്യാത്മിക ക്ലേശം സ്വന്തം ശരീരവും മനസ്സും കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന ദുഃഖങ്ങൾ. ഉദാഹരണത്തിന് : രോഗങ്ങൾ, മാനസികമായ ആശങ്കകൾ (വിഷാദം, ഉത്കണ്ഠ), വാർദ്ധക്യം. 2. ആധിഭൗതിക ക്ലേശം മറ്റു ജീവജാലങ്ങൾ കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന ദുഃഖങ്ങൾ. ഉദാഹരണത്തിന്: പ്രാണികൾ, ശത്രുക്കൾ, വന്യമൃഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള ഉപദ്രവങ്ങൾ. 3. ആധിദൈവിക ക്ലേശം പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ ദൈവീക/അദൃശ്യ ശക്തികൾ കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന ദുഃഖങ്ങൾ.) ഉദാഹരണത്തിന്: പ്രളയം, ഭൂകമ്പം, കഠിനമായ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾ.) ഭക്തർക്ക് സാന്ത്വനമേകാൻ ഭഗവാൻ തന്റെ വിശാലമായ നേത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് കൂടെക്കൂടെ അനുകമ്പാർദ്രമായ കടാക്ഷങ്ങൾ ചൊരിയുന്നു.

ധ്യാനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം: യോഗി തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഭഗവാന്റെ സ്നിഗ്ദ്ധസ്മിതത്തോടുകൂടിയതും അനുഗ്രഹവർഷം ചൊരിയുന്നതുമായ ആ പത്മനയനങ്ങളെ ദീർഘകാലം ധ്യാനിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

മുഖാരവിന്ദത്തിന്റെ മഹിമ: പരിശുദ്ധ ഭക്തരോട് നിറവാർന്ന സഹാനുഭൂതിയുള്ള ഭഗവാന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ആവിഷ്കാരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മന്ദസ്മിതം തൂകുന്ന മുഖാരവിന്ദമാകുന്നു.

വ്യഥകളുടെ നിവാരണം: ഭഗവാൻ ശ്രീഹരിയുടെ രൂപമോ അവിടുത്തെ പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന മുഖമോ സ്മരിക്കുന്ന മാത്രയിൽത്തന്നെ ഭക്തന്മാരുടെ ആധികളും വ്യഥകളും പാടേ അകന്നുപോകുന്നു.

ഭൗതികമായ ബദ്ധജീവിതത്തിലെ സകലവിധ ആകുലതകൾക്കുമുള്ള പരമമായ പരിഹാരം ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ കരുണാനിറഞ്ഞ കടാക്ഷങ്ങളും മന്ദസ്മിതവും ഹൃദയത്തിൽ നിരന്തരം ധ്യാനിക്കുക മാത്രമാണെന്ന് ഈ ഭാഗം ഭക്തനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆