യോഗം

മനസ്സിനെ മറ്റെല്ലാ വിഷയങ്ങളിൽനിന്നും പിൻവലിച്ച്, ഏകാഗ്രമാക്കുന്നതിനെയാണ്  ‘യോഗം’ എന്ന പദം കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. എന്നാൽ പരമാർത്ഥത്തിൽ, അത്തരം ഏകാഗ്രത, ‘സമാധി’ ഭഗവദ്സേവനത്തിൽ പരിപൂർണമായി നിമഗ്നമായിരിക്കുക എന്ന അവസ്ഥയാണ്. അത്തരത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയെ ‘യോഗി ‘ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അത്തരമൊരു യോഗി ഭക്തൻ, ദിവസം മുഴുവനും ഭഗവദ് സേവനത്തിൽ വ്യാപൃതനാകയാൽ, ശ്രവണം, സ്മരണം, കീർത്തനം, ആരാധന, പ്രാർത്ഥന, സ്വേച്ഛാനുസാരമായി സേവകനായിത്തീരൽ ആജ്ഞകളെ അനുവർത്തിക്കൽ, മൈത്രീബന്ധം സ്ഥാപിക്കൽ, കൂടാതെ തനിക്കുളളതെല്ലാം ഭഗവദ്സേവനത്തിനായി സമർപ്പിക്കൽ എന്നീ ഒമ്പതു വിധ ഭക്തിയുതസേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും കഴിവും ഭഗവദ്ചിന്തയിൽ ഏകാഗ്രമാകുന്നു. അത്തരം യോഗ പരിശീലനം കൊണ്ട് ഭഗവാൻ അവനെ തന്റെ ഭക്തനായി പ്രത്യഭിജ്ഞാനം ചെയ്യുന്നു.


( ശ്രീമദ് ഭാഗവതം 1/9/23/ഭാവാർത്ഥം )


🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆