അഞ്ഞൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ഭക്തിയുടെ പുണ്യഭൂമിയായ വൃന്ദാവനത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന മഹാത്മാവായിരുന്നു ശ്രീ സനാതന ഗോസ്വാമി. ഭഗവാന്റെ തിരുനാമ സങ്കീർത്തനത്തിൽ സദാ മുഴുകിയിരുന്ന അദ്ദേഹം ഭൗതികമായ സകല സമ്പത്തുകളെയും തൃണവൽഗണിച്ചിരുന്നൂ. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന ഭക്തിനിർഭരമായ ഒരു ലീല നമുക്ക് വലിയൊരു ആത്മീയ പാഠം പകർന്നു നൽകുന്നു.
മഹാദേവന്റെ നിർദ്ദേശവും ബ്രാഹ്മണന്റെ അന്വേഷണവും
ഒരിക്കൽ, ദരിദ്രനായൊരു ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്ക് പരിഹാരം തേടി പരമശിവനെ കഠിനമായി ഭജിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്റെ തപസ്സിൽ പ്രീതനായ ഭഗവാൻ ശങ്കരൻ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് എന്തുവരമാണ് വേണ്ടതെന്ന് ആരാഞ്ഞു. “ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ നിധി എനിക്ക് നൽകിയാലും, അതുവഴി ഞാൻ എല്ലാവരേക്കാളും വലിയവനായി തീരട്ടെ” എന്നായിരുന്നു ബ്രാഹ്മണന്റെ അപേക്ഷ.
മഹാദേവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അരുളിച്ചെയ്തു: “അങ്ങനെയൊന്ന് എന്റെ പക്കലില്ല. എന്നാൽ നിനക്ക് അത് വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ വൃന്ദാവനത്തിലുള്ള സനാതന ഗോസ്വാമിയെ ചെന്ന് കാണുക. പരമമായ ഭാഗ്യം നിനക്ക് നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിക്കും.”
ചിന്താമണിയും സനാതന ഗോസ്വാമിയും
മഹാദേവന്റെ വാക്കുകേട്ട് വൃന്ദാവനത്തിലെത്തിയ ബ്രാഹ്മണൻ സനാതന ഗോസ്വാമിയെ ദർശിച്ചു. ഗോസ്വാമിയുടെ പക്കൽ അത്ഭുതകരമായൊരു ചിന്താമണി ഉണ്ടായിരുന്നു. ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും നൽകാൻ ശേഷിയുള്ള, ഏത് ഇരുമ്പിനെയും സ്വർണ്ണമാക്കി മാറ്റുന്ന അമൂല്യമായ രത്നമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ വിചിത്രമെന്നു പറയട്ടെ, വിലമതിക്കാനാവാത്ത ആ രത്നം അദ്ദേഹം ചവറ്റുകൂടയിലായിരുന്നു ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നത്.
ബ്രാഹ്മണന്റെ ദയനീയാവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: “അല്ലയോ ബ്രാഹ്മണ, അങ്ങ് ആ ചവറ്റുകൂടയിൽ കിടക്കുന്ന ചിന്താമണി എടുത്തുകൊള്ളൂ. അത് നിന്റെ സകല ദാരിദ്ര്യവും നീക്കി നിന്നെ സമ്പന്നനാക്കും.” ബ്രാഹ്മണൻ അത്ഭുതത്തോടെ ആ രത്നം കൈക്കലാക്കി യാത്രയായി.
തിരിച്ചറിവിന്റെ വഴിത്തിരിവ്
യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ബ്രാഹ്മണന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയം മുളപൊട്ടി. “പരമശിവൻ പറഞ്ഞത് ഗോസ്വാമിയുടെ പക്കൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ നിധി ഉണ്ടെന്നാണ്. ഈ ചിന്താമണി അത്യപൂർവ്വം തന്നെ, പക്ഷേ ഇത്രയും വലിയൊരു നിധി അദ്ദേഹം എന്തിനാണ് ചവറ്റുകൂടയിൽ അശ്രദ്ധമായി ഇട്ടത്? നിശ്ചയമായും ഇതിനേക്കാൾ വലിയ മറ്റേതോ നിധി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കലുണ്ട്.”
ആ വിചാരം ബ്രാഹ്മണനെ സനാതന ഗോസ്വാമിയുടെ അടുക്കൽ വീണ്ടും എത്തിച്ചു. അദ്ദേഹം വിനീതനായി ചോദിച്ചു: “പ്രഭോ, ഇതല്ല ഏറ്റവും വലിയ നിധി എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു. അങ്ങ് എന്തിനാണ് ഇത് ഇത്ര നിസ്സാരമായി ഉപേക്ഷിച്ചത്? ഇതിനേക്കാൾ വലിയ ആ പരമനിധി എനിക്ക് നൽകിയാലും.”
സനാതന ഗോസ്വാമി ശാന്തനായി പറഞ്ഞു: “അതെ, ഇതിനേക്കാൾ വിലമതിക്കാനാവാത്ത ഒന്ന് എന്റെ പക്കലുണ്ട്. നിനക്കത് വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം ആ ചിന്താമണി യമുനാ നദിയിൽ എറിഞ്ഞുകളയുക.”
ലൗകികമായ ആ വലിയ സമ്പത്ത് ഉപേക്ഷിക്കാൻ ബ്രാഹ്മണൻ മടിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം ആ രത്നം യമുനയിൽ എറിഞ്ഞ് ഗോസ്വാമിയുടെ പാദങ്ങളിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
ഹരേ കൃഷ്ണ മഹാമന്ത്രം: പരമമായ അനുഗ്രഹം
മടങ്ങി വന്ന ബ്രാഹ്മണന് സനാതന ഗോസ്വാമി ‘ഹരേ കൃഷ്ണ’ മഹാമന്ത്രം ഉപദേശിച്ചു നൽകി:
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
“ഇതാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തരവും രഹസ്യവുമായ അനുഗ്രഹം,” എന്ന് അദ്ദേഹം അരുളിച്ചെയ്തു. സ്വർണ്ണവും കല്ലും ഒരേ മൂല്യമുള്ളവയായി കാണാൻ കഴിയുന്ന ആത്മീയ ഔന്നത്യത്തിലേക്ക് ഉയരുമ്പോഴാണ് ഒരാൾക്ക് ഭഗവത് നാമത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യം പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കുക. ഭൗതികമായ ചിന്താമണിയേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് ശ്രേഷ്ഠമാണ് ഭഗവാന്റെ തിരുനാമമെന്ന് സനാതന ഗോസ്വാമി ലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുത്തു.
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
About The Author
