ആത്മീയസാധനയിൽ ശ്രദ്ധ അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വാസം എന്നത് അത്യന്താപേക്ഷിതമായതുകൊണ്ടുതന്നെ, സാധകൻ സദാ ജാഗരൂകനായിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്തെന്നാൽ, സംശയങ്ങളും യുക്തിചിന്തകളും നിറഞ്ഞ കെണികൾ വിശ്വാസത്തെ അതിവേഗം തളർത്തിക്കളഞ്ഞേക്കാം. ശ്രദ്ധയുടെ ഈ ഭംഗുരതയെ വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു കഥയുണ്ട്: ഒരു ഗുരുനാഥനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനും. തന്റെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ ഒരു പുഴ സ്ഥിരമായി കടക്കേണ്ടി വന്നിരുന്ന ശിഷ്യൻ, അതിനൊരു ശാശ്വതപരിഹാരം തേടി ഗുരുവിനെ സമീപിച്ചു. ജലപ്പരപ്പിലൂടെ എളുപ്പത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും തനിക്ക് നൽകണമെന്ന് അവൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഗുരുനാഥൻ ഒരു ചെറിയ കടലാസിൽ എന്തോ എഴുതി, അതൊരു ചെറിയ മോതിരക്കൂട്ടിലാക്കി അടച്ചുപൂട്ടി ശിഷ്യന് നൽകി. ഇത് ധരിച്ചുകൊണ്ട് ധൈര്യമായി പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ ഗുരു അവനോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ഗുരു നൽകിയ ആ നിഗൂഢവസ്തുവിൽ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ച്, ആ പരമമായ ശ്രദ്ധയുടെ കരുത്തിൽ ശിഷ്യൻ ജലപ്പരപ്പിലൂടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി.
എന്നാൽ, നദിയുടെ മധ്യഭാഗത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവന്റെ യുക്തിബോധം ഉണർന്നു. അനാവശ്യമായ ജിജ്ഞാസ അവനെ പിടികൂടി. “ഗുരുനാഥൻ എനിക്ക് ഇതിൽ എന്തായിരിക്കും തന്നിട്ടുണ്ടാവുക?” എന്ന് അവൻ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ജലാശയത്തിന് നടുവിലായിരുന്നുവെന്നത് പോലും മറന്ന്, കൗതുകം അടക്കാനാവാതെ അവൻ ആ മോതിരക്കൂട്ട് തുറന്നുനോക്കി. അതിനുള്ളിൽ വെറുമൊരു സാധാരണ കടലാസ് കഷ്ണം മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. അവനത് നിവർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ “രാമ” എന്ന ഭഗവദ്നാമം മാത്രമാണ് എഴുതിയിരുന്നതെന്ന് കണ്ടു.
ആ നിർണ്ണായക നിമിഷത്തിൽ അവന്റെ ലൗകികബുദ്ധി ആ ദിവ്യനാമത്തിന്റെ ലാളിത്യത്തെ പരിഹസിച്ചു. “ഓ, ഇത്രയേ ഉള്ളൂ?” എന്ന് അവൻ പുച്ഛത്തോടെ ചിന്തിച്ചു. ചിന്തയിൽ സംശയം നിഴലിച്ച ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ശ്രദ്ധ പൂർണ്ണമായും അസ്തമിക്കുകയും, അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വെള്ളത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോവുകയും ചെയ്തു. ഇവിടെ ആ വസ്തുവിന്റെ ദിവ്യശക്തിക്ക് യാതൊരു കുറവും സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തിന് പകരം സംശയാസ്പദമായ ലൗകികയുക്തിക്ക് വഴിപ്പെട്ടതിലൂടെ ശിഷ്യൻ ആ പരമശക്തിയുമായുള്ള തന്റെ ആത്മീയബന്ധത്തെ സ്വയം വിച്ഛേദിക്കുകയാണുണ്ടായത്.
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
About The Author
Discover more from ശുദ്ധ ഭക്തി
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
