(1)
അക്രോധ പരമാനന്ദ നിത്യാനന്ദ രായ
അഭിമാന ശൂന്യ നിതായി നഗരേ ബേഡായ
(2)
അധമ പതിത ജീവേര ദ്വാരേ ദ്വാരേ ഗിയാ
ഹരിനാമ മഹാ-മന്ത്ര ദിച്ഛേന ബിലായിയാ
(3)
ജാരേ ദേഖേ താരേ കഹേ ദന്തേ തൃണ ധരി
‘ആമാരേ കിനിയാ ലഹ ബല ഗൗരഹരി’
(4)
ഏത ബലി’ നിത്യാനന്ദ ഭൂമേ ഗഡി’ ജായ
സോനാര പർവത ജേന ധൂലാതേ ലോട്ടായ
(5)
ഹേന അവതാരേ ജാര രതി നാ ജന്മില
ലോചന ബലേ സെയ് പാപി ഏല ആര ഗേല
അർത്ഥം:
1) പരമാനന്ദത്തിന്റെ മൂർത്തരൂപമായ നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന് ഒരിക്കലും കോപമില്ല. അഹങ്കാരത്തിന്റെ ലവലേശമില്ലാതെ, തികഞ്ഞ വിനയത്തോടെ നിതായ് നഗരവീഥികളിലൂടെ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നു.
2) ഏറ്റവും അധഃപതിച്ചവരും പാവപ്പെട്ടവരുമായ ജനങ്ങളുടെ വീട്ടുപടിക്കൽ ചെന്ന് അവിടുന്ന് ‘ഹരിനാമ മഹാമന്ത്രം’ എന്ന വിലമതിക്കാനാവാത്ത സമ്മാനം സൗജന്യമായി വിതരണം ചെയ്യുന്നു.
3) കാണുന്നവരുടെ മുന്നിലെല്ലാം ദന്തങ്ങൾക്കിടയിൽ പുല്ലു കടിച്ചുകൊണ്ട് (പരമമായ വിനയത്തോടെ) അവിടുന്ന് വിളിച്ചുപറയുന്നു: “ദയവായി ഗൗരഹരിയെ ഭജിച്ച് എന്നെ വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയാലും!”
4) ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിത്യാനന്ദ പ്രഭു മണ്ണിൽ ഉരുളുന്നു; പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ കാഴ്ച കാണാൻ, സ്വർണ്ണ പർവ്വതം മണ്ണിൽ മറിഞ്ഞുവീഴുന്നതുപോലെ അത്രമേൽ ശോഭായമാനമാണ്.
5) ലോചന ദാസൻ പറയുന്നു: “ഇത്രയും കരുണാമയനായ ഒരു അവതാരത്തോട് ആർക്കാണോ സ്നേഹം തോന്നാത്തത്, ആ പാപി ജനനമരണങ്ങളുടെ ചക്രത്തിൽ വെറുതെ വന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കും (അതായത്, അവന്റെ ജീവിതം പാഴായിപ്പോകുന്നു).”
കുറിപ്പ്
പുരാതന ഭാരതീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഒരാൾ പുല്ല് കടിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നത് താൻ അങ്ങേയറ്റം വിനീതനാണെന്ന് കാണിക്കാനാണ്. നിതായ് ഭഗവാനായിരുന്നിട്ടും ഭക്തരോട് അത്രമേൽ താഴ്മ കാണിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ആന്തരാർത്ഥം.
സ്വർണ്ണ പർവ്വതം : നിത്യാനന്ദ പ്രഭുവിന്റെ തിളക്കമുള്ള സുവർണ്ണ വർണ്ണത്തെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ചൈതന്യ മംഗളം (ലോചന ദാസ ഠാക്കൂർ)
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆