വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി താക്കൂർ

വാഞ്ഛാകൽപതരുഭ്യശ്ച കൃപാസിന്ധുഭ്യ ഏവച
പതിതാനാം പാവനേഭ്യോ വൈഷ്ണവ്യേഭ്യോ നമോ നമഃ 

ഞാൻ ഭഗവാന്റെ വൈഷ്ണവ ഭക്തന്മാരെ സാദരം പ്രണമിക്കുന്നു. കൽപ്പവൃക്ഷങ്ങളെപ്പോലെ എല്ലാവരുടേയും ആഗ്രഹപൂർത്തി വരുത്തുവാൻ സാധിക്കുന്ന അവരാകട്ടെ, പതിതാത്മാക്കളോട് അതീവ കരുണയുള്ളവരുമാണ്.

ശ്രീ വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി താക്കൂർ: ബാല്യകാലം

1638-ൽ പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ നദിയ ജില്ലയിലുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിലാണ് വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി താക്കൂർ അവതരിച്ചത്. മാതാപിതാക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസം നൽകി. ശ്രീ നരോത്തമ ദാസ താക്കൂറിന്റെ ശിഷ്യപരമ്പരയിൽപ്പെട്ട രാധാരാമണ ചക്രവർത്തിയിൽ നിന്ന് ആത്മീയ ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കാനുള്ള മഹാഭാഗ്യം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു. സംസ്കൃത പണ്ഡിതനും കവിയും പ്രസംഗകനുമായിരുന്ന അദ്ദേഹം വാദപ്രതിവാദങ്ങളിൽ ആരെയും തോൽപ്പിക്കാൻ പ്രാപ്തനായിരുന്നു. ബാല്യത്തിൽ തന്നെ മാതാപിതാക്കൾ അദ്ദേഹത്തെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചുവെങ്കിലും സംസാരജീവിതത്തിൽ (ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം) അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം വീടുപേക്ഷിച്ച് വൃന്ദാവനത്തിലെത്തുകയും രാധാകുണ്ഡത്തിൽ താമസം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

സംസാരബന്ധത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം

ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കുടുംബാംഗങ്ങളെ കാണാനായി അദ്ദേഹം സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുരുവര്യനായ രാധാരാമണർ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “പ്രിയ ശിഷ്യനേ, നിന്റെ വേർപാടിൽ ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം വലിയ ദുഃഖമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് നിന്റെ പത്നി അങ്ങേയറ്റം വ്യസനിക്കുന്നു. നീ ഇപ്പോൾ മുതിർന്നവനായതിനാൽ സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഇന്ന് നീ നിന്റെ ഇല്ലത്ത് പോയി പത്നിയോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കുക.”

ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ ശിരസാവഹിച്ച അദ്ദേഹം അന്ന് രാത്രി തന്റെ പത്നിയോടൊപ്പം ഇരുന്നു. എന്നാൽ, ആ രാത്രി മുഴുവൻ അദ്ദേഹം ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ് കൃഷ്ണനാമ സങ്കീർത്തനത്തിലാണ് മുഴുകിയത്. പിറ്റേന്ന് ഈ വിവരം അറിഞ്ഞ ഗുരുദേവൻ അതീവ സന്തോഷവാനായി. ആത്മീയ ജീവിതത്തോടുള്ള തന്റെ ശിഷ്യന്റെ തീവ്രമായ അനുരാഗം അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അത്യത്ഭുതകരമായ ലീലകൾ

ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ 18,000 ശ്ലോകങ്ങൾ പകർത്തിയെഴുതാനായി രാധാരാമണർ വിശ്വനാഥനെ തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. സസന്തോഷം ആ ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്ത അദ്ദേഹം വീടിന് പുറത്തിരുന്ന് രചന ആരംഭിച്ചു. കഠിനമായ വെയിൽ അദ്ദേഹത്തെ തളർത്താൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അത്ഭുതകരമായ രീതിയിൽ ഒരു തണൽ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ തണുപ്പിലിരുന്ന് അദ്ദേഹം രചന തുടർന്നു.

മറ്റൊരു സന്ദർഭത്തിൽ, ആകാശം കറുത്തിരുണ്ട് വലിയൊരു ചുഴലിക്കാറ്റും മഴയും ഉണ്ടായി. വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി ഇരുന്നിരുന്ന ഇടം ഒഴികെ മറ്റെല്ലായിടത്തും വെള്ളം കുത്തിയൊഴുകി. എന്നാൽ ഒരൊറ്റ തുള്ളി മഴപോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തിലോ അദ്ദേഹം എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലോ പതിച്ചില്ല. ഭഗവാനിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധയൂന്നി രചന തുടരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് ജനങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഭഗവാൻ തന്റെ ഭക്തനെ എപ്രകാരം സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമായിരുന്നു ആ ദൃശ്യം.

വൃന്ദാവനത്തിലേക്കുള്ള മടക്കവും ഗുരു അഷ്ടകവും

ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞയനുസരിച്ച് വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി താക്കൂർ വീണ്ടും വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവിടെ വെച്ചാണ് അദ്ദേഹം ഗുരുവിന്റെ മഹിമകളെ വാഴ്ത്തുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ‘ഗുരു അഷ്ടകം’ (ശ്രീ ഗുരുവാഷ്ടകം) രചിച്ചത്. “അതിരാവിലെ ഉണർന്ന് അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ ഈ ഗീതം ഉച്ചത്തിൽ പാടുന്നവർക്ക് അന്തകാലത്ത് ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനെ പ്രാപിക്കാനാകുമെന്ന്” അദ്ദേഹം അതിൽ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. ഇന്നും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഹരേ കൃഷ്ണ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ഭക്തർ പുലർച്ചെ മംഗള ആരതി സമയത്ത് ഈ ഗീതമാണ് ആലപിക്കുന്നത്. വൃന്ദാവനത്തിൽ താമസിക്കവേ അദ്ദേഹം രാധാ ഗോകുലാനന്ദനെ പൂജിച്ചു പോന്നു. കൂടാതെ, ശ്രീ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭു രഘുനാഥ ദാസ ഗോസ്വാമിക്ക് നൽകിയിരുന്ന ഗോവർദ്ധന ശിലയെയും (ഗിരിരാജൻ) അദ്ദേഹം കുറച്ചുകാലം ആരാധിച്ചിരുന്നു.

വൈഷ്ണവ സമൂഹത്തിന്റെ നേതൃത്വം

ക്രിസ്തുവർഷം 1700-കളിൽ, വൃന്ദാവനത്തിലെ ആറ് ഗോസ്വാമിമാരും തങ്ങളുടെ ലീലകൾ അവസാനിപ്പിച്ച് നിത്യലീലയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, വൈഷ്ണവ സമൂഹത്തെ നയിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തിയിൽ നിക്ഷിപ്തമായി. ശ്രീ ജീവ ഗോസ്വാമിയുടെ സമാധിക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ചില ആശയങ്ങളെച്ചൊല്ലി തർക്കങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു. രാധാകൃഷ്ണന്മാരുടെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴമേറിയ തത്വങ്ങൾ (പരകീയ ഭാവം) ശരിയായി മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കാത്ത ചിലർ അവരെ വിവാഹിതരായ ദമ്പതികളായി മാത്രമേ കാണാവൂ എന്ന് വാദിച്ചു. പക്വതയില്ലാത്ത ഭക്തർ അപരാധങ്ങളിൽ പെടാതിരിക്കാനാണ് ജീവ ഗോസ്വാമി അത്തരമൊരു മാർഗ്ഗം ചിലർക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചത്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ പൊരുൾ അറിയാത്തവർ രാധാകൃഷ്ണന്മാരുടെ നിത്യപ്രേമത്തെ വിമർശിക്കാൻ തുടങ്ങി.

വധശ്രമവും അത്ഭുതകരമായ മാറ്റവും

വൈഷ്ണവ ആചാര്യൻ എന്ന നിലയിൽ ഈ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ നീക്കേണ്ടത് വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തിയുടെ കടമയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അനേകം ശാസ്ത്രപ്രമാണങ്ങൾ നിരത്തി രാധാകൃഷ്ണന്മാരുടെ ദിവ്യപ്രേമം സത്യമാണെന്ന് തെളിയിച്ചു. വാദത്തിൽ തോറ്റ വിദ്വേഷികൾ അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കാൻ ഗൂഢാലോചന നടത്തി. അദ്ദേഹം എന്നും പുലർച്ചെ കൊടുംവനത്തിലൂടെ തനിയെ നടക്കാറുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ശത്രുക്കൾ ആയുധങ്ങളുമായി അവിടെ ഒളിച്ചിരുന്നു.

എന്നാൽ അവർ വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തിയെ കാണുന്നതിന് പകരം, അതിസുന്ദരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയെയാണ് അവിടെ കണ്ടത്. അവൾ പൂക്കൾ പറിക്കുകയായിരുന്നു. ആരാണെന്ന ചോദ്യത്തിന്, “ഞാൻ രാധാറാണിയുടെ തോഴിയാണ്, ഈ പൂക്കൾ കൊണ്ട് രാധ കൃഷ്ണനായി മാല കോർക്കും” എന്ന് അവൾ മറുപടി നൽകി. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആ പെൺകുട്ടി അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും അവിടെ വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി നിൽക്കുകയും ചെയ്തു.

ആ പെൺകുട്ടി വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തിയുടെ തന്നെ ആത്മീയ സ്വരൂപമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പണ്ഡിതന്മാർ തങ്ങളുടെ തെറ്റ് തിരുത്തി. അവർ ആയുധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് മാപ്പിരന്നു. പിന്നീട് അവരെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വസ്ത ശിഷ്യന്മാരായി മാറി.

പ്രിയ ശിഷ്യനും പാരമ്പര്യവും

ശ്രീ വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി താക്കൂറിന് നൂറുകണക്കിന് ശിഷ്യന്മാരുണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രമുഖനായിരുന്നു പ്രശസ്തമായ ‘ഗോവിന്ദ ഭാഷ്യം’ രചിച്ച ബലദേവ വിദ്യാഭൂഷണൻ. ജയ്പൂരിലെ ഗോവിന്ദജിയുടെ ആജ്ഞാനുസരണമാണ് അദ്ദേഹം ഈ മഹദ്ഗ്രന്ഥം രചിച്ചത്. ശ്രീ നരോത്തമ ദാസ താക്കൂറിന്റെ ശിഷ്യപരമ്പരയിൽ വരുന്ന വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി, നിത്യമായ കൃഷ്ണലീലയിൽ ‘വിനോദ മഞ്ജരി’ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ശ്രീ വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി താക്കൂർ കീ ജയ്!

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆