ആത്മാർത്ഥ ഭക്തൻ്റെ ഏക ലക്ഷ്യം: കൃഷ്ണനോടുള്ള ശുദ്ധപ്രേമം

ഭഗവാൻ്റെ പ്രതികരണവും ഭക്തന്റെ പ്രേമവും

ഭഗവദ്ഗീതാ തത്വം (4.11): ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ഭഗവദ്ഗീതയിൽ പറയുന്നു: “യേ യഥാ മാം പ്രപദ്യന്തേ താംസ്തഥൈവ ഭജാമ്യഹം” (എന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഏവർക്കും ഞാൻ തക്കതായ പ്രതിഫലം നൽകുന്നു).

ആദ്യ പ്രതികരണം ‘അവഗണന’: ഭക്തിയോടെ ഭഗവാനെ സമീപിക്കുന്ന ഭക്തനോട്, ചിലപ്പോൾ ഉടൻ തന്നെ ഭഗവാൻ പൂർണ്ണമായി പ്രസാദിച്ചു എന്ന് വരില്ല. ഈ അവസ്ഥയെ ഭക്തൻ ‘അവഗണനയായി’ കണക്കാക്കിയേക്കാം.

അവഗണനയുടെ യാഥാർത്ഥ്യം: ഭഗവാൻ്റെ ഈ ‘അവഗണന’ യഥാർത്ഥത്തിൽ സത്യസന്ധമായ പ്രതികരണമാണ്. ഭക്തനോടുള്ള അവിടുത്തെ സ്നേഹവും സത്യസന്ധതയുമാണ് ഇവിടെ പ്രകടമാകുന്നത്.

ഭക്തൻ്റെ പ്രാർത്ഥന: ആത്മാർത്ഥതയുള്ള ഭക്തൻ്റെ അഗാധമായ പ്രാർത്ഥന “ഭഗവാനേ, നിന്നോട് പരിശുദ്ധപ്രേമം ഉണ്ടാവാൻ സഹായിക്കണേ” എന്നായിരിക്കും.

പ്രേമത്തെ തീവ്രമാക്കാനുള്ള വഴി: ഭക്തന്റെ ഈ ആഗ്രഹം പൂർത്തീകരിക്കുന്നതിൻ്റെ ഭാഗമായാണ് ഭഗവാൻ ഈ ‘അവഗണന’ കാണിക്കുന്നത്. തന്നിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി ഭക്തന് തോന്നിപ്പിച്ച്, അവരുടെ പ്രേമത്തെ അവിടുന്ന് തീവ്രമാക്കുന്നു.

ലഭിക്കുന്ന ഫലം: ഈ തീവ്രമായ വേർപാടിൻ്റെ വേദനയിലൂടെ, ഭക്തൻ പ്രാർത്ഥിച്ചതും ആഗ്രഹിച്ചതുമായ ഫലം ലഭിക്കുന്നു, അതായത്: നിരപേക്ഷസത്യമായ കൃഷ്ണനോടുള്ള അഗാധവും പരമശുദ്ധവുമായ പ്രേമം.

അന്തിമ സംഗ്രഹം: അവഗണനയെന്ന് തോന്നിയത്, ഭക്തൻ്റെ വികാരങ്ങളെ മാനിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഭഗവാൻ്റെ പ്രതികരണവും, ഭക്തൻ്റെ അഗാധമായ ആഗ്രഹത്തിനുള്ള മറുപടിയുമാണ്.


🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆