ഭഗവദ്‌ അവബോധം – ഹരി നാമാമൃതം (ഭാഗം 5)

ഹരി നാമാമൃതം (ഭാഗം 5)

തിരുനാമത്തിന്റെ അതീന്ദ്രിയ പ്രഭാവങ്ങൾ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഭഗവദ്‌ അവബോധം

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

പരമമായി നോക്കിയാൽ, തിരുനാമകീർത്തനം ഭഗവദ്ബോധത്തെ ഉണർത്തുകയും അത് കൃഷ്ണനോടുള്ള ഏകാന്തഭക്തിയിൽ (കൃഷ്ണഭക്തിയിൽ) ചെന്നെത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആത്മീയപൂർണ്ണതയുടെ പരമകാഷ്ഠയല്ല മോക്ഷം എന്നത്. അത് ഭൗതികമായ അസ്തിത്വത്തിന്റെ അഭാവത്തെയോ നിഷേധത്തെയോ മാത്രമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഭൗതികമായ കന്മഷങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനായിക്കഴിഞ്ഞാൽ, ജീവാത്മാവ് ഭഗവാന്റെ നിത്യദാസനെന്ന തന്റെ സഹജവും നിത്യവുമായ സ്വരൂപത്തിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടതുണ്ട്.”

ഭഗവാനോടുള്ള ദിവ്യപ്രേമത്തിന്റെ മാർഗ്ഗമായ ഭക്തിയിലൂടെ ഒരാൾ മുന്നേറുമ്പോൾ, തിരുനാമകീർത്തനം അവനെ ഭഗവാനിലേക്ക് കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നു. ഈ പാതയിൽ നാമസങ്കീർത്തനം ഭഗവത്സ്മരണയെ ഉണർത്തുന്നു; ശബ്ദരൂപത്തിലുള്ള ഭഗവത്‌സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ ഭഗവാനുമായുള്ള സമ്പർക്കം സാദ്ധ്യമാക്കുന്നു; ഭഗവാനിലേക്ക് ആകർഷണം ജനിപ്പിക്കുന്നു; ഭഗവാന്റെ ദിവ്യദർശനം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു; ഒടുവിൽ അത് ഭഗവാനോടുള്ള ദിവ്യപ്രേമമായി പരിണമിക്കുകയും, അവിടെ ഭക്തൻ വൈവിധ്യമാർന്നതും തീവ്രവുമായ ആത്മീയ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നാമസങ്കീർത്തനം എന്ന പ്രക്രിയയുടെ ഫലസിദ്ധി, ഭക്തന്റെ ആത്മീയജീവിതത്തിൽ ഭഗവാൻ നേരിട്ട് നടത്തുന്ന ഇടപെടലിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയമാണ്. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഈ നാമജപപ്രക്രിയയിൽ യാന്ത്രികമോ അചേതനമോ ആയ ഒന്നും തന്നെയില്ല. ജീവാത്മാവിൽ സുഷുപ്തിയിലാണ്ടിരിക്കുന്ന ഭഗവദ് അവബോധം എന്നത് കേവലം അനുഷ്ഠാനപരമായ നാമജപങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചല്ല നിലകൊള്ളുന്നത്; മറിച്ച്, ഭക്തിയോടെ തന്നെ സ്തുതിക്കാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുന്ന ഭക്തന്റെ പ്രയത്നങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം അരുളുന്ന ഭഗവാന്റെ അഹേതുകമായ കാരുണ്യത്തെയാണ് അത് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്.”

തിരുനാമം എന്നത് സാക്ഷാൽ കൃഷ്ണൻ തന്നെയായതിനാൽ, നാമസങ്കീർത്തനം കൃഷ്ണന്റെ സ്മരണയെയും കൃഷ്ണനുമായുള്ള സമ്പർക്കത്തെയുമാണ് ഉണർത്തുന്നത്. സ്മരണ, തന്മയീഭാവം, ധ്യാനം, നിരന്തരസ്മരണ, സമാധി എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണസ്മരണയുടെ (കൃഷ്ണസ്മരണം) ക്രമാനുഗതമായ അഞ്ച് ഘട്ടങ്ങൾ. ജാഗ്രതയോടെയുള്ള സ്മരണയിൽ, ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യം ഒരു ലൗകികാതീത ആത്മീയസത്യമായി ഭക്തൻ അനുഭവിക്കുന്നു. ഭക്തൻ തിരുനാമം ജപിക്കുമ്പോൾ, ഭഗവാന്റെ ദിവ്യരൂപം, ലീലകൾ, ഗുണഗണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഭഗവത്‌വൈഭവങ്ങളെല്ലാം ഭക്തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ കൃഷ്ണൻ തന്നെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു. “ഹേ നാരദ, ഞാൻ എന്റെ ആവാസകേന്ദ്രമായ വൈകുണ്ഠത്തിലോ യോഗികളുടെ ഹൃദയത്തിലോ അല്ല യഥാർത്ഥത്തിൽ വസിക്കുന്നത്. എന്റെ പരമഭക്തന്മാർ എവിടെയാണോ എന്റെ തിരുനാമങ്ങൾ കീർത്തിക്കുന്നതും എന്റെ രൂപം, ലീലകൾ, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുന്നതും, അവിടെയാണ് ഞാൻ വസിക്കുന്നത്.” (പദ്മപുരാണം). അങ്ങനെ ഭക്തന്റെ ബോധം ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. സ്മരണ, സമ്പർക്കം, ആകർഷണം എന്നിവയോടൊപ്പം ഭഗവാനോടുള്ള സേവനമനോഭാവവും വികസിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഉത്കൃഷ്ടമായ ഘട്ടത്തിൽ, ഭക്തൻ ഈ ഭൗതികശരീരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ആത്മീയലോകത്തിലെ ഭഗവത്‌സേവനത്തിൽ നേരിട്ട് വ്യാപൃതനാകുന്നു. അപ്രകാരം, തിരുനാമത്തിന്റെ ശുദ്ധമായ ഭക്തിസങ്കീർത്തനത്തിലൂടെ ഭക്തൻ ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യം നേരിട്ട് സാക്ഷാത്കരിക്കുകയും ഭഗവദ്‌ അവബോധത്തിന്റെ പരമരഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും

ചോദ്യം 1: പരമമായി നോക്കിയാൽ തിരുനാമകീർത്തനം എന്തിലേക്കാണ് ചെന്നെത്തിക്കുന്നത്?
ഉത്തരം: പരമമായി നോക്കിയാൽ, തിരുനാമകീർത്തനം ഭഗവദ്ബോധത്തെ ഉണർത്തുകയും അത് കൃഷ്ണനോടുള്ള ഏകാന്തഭക്തിയിൽ (കൃഷ്ണഭക്തിയിൽ) ചെന്നെത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചോദ്യം 2: ആത്മീയപൂർണ്ണതയുടെ പരമകാഷ്ഠയല്ല മോക്ഷം എന്ന് പറയുന്നതിന്റെ കാരണമെന്ത്? അത് എന്തിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്?
ഉത്തരം: മോക്ഷം ഭൗതികമായ അസ്തിത്വത്തിന്റെ അഭാവത്തെയോ നിഷേധത്തെയോ മാത്രമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഭൗതികമായ കന്മഷങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനായിക്കഴിഞ്ഞാൽ, ജീവാത്മാവ് ഭഗവാന്റെ നിത്യദാസനെന്ന തന്റെ സഹജവും നിത്യവുമായ സ്വരൂപത്തിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടതുണ്ട് എന്നതിനാലാണ് അത് ആത്മീയപൂർണ്ണതയുടെ പരമകാഷ്ഠയല്ലാത്തത്.

ചോദ്യം 3: ഭക്തിയുടെ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ഒരാൾ മുന്നേറുമ്പോൾ നാമസങ്കീർത്തനം ഏതൊക്കെ വിധത്തിലാണ് സഹായിക്കുന്നത്?
ഉത്തരം: ഈ പാതയിൽ നാമസങ്കീർത്തനം ഭഗവത്സ്മരണയെ ഉണർത്തുന്നു; ശബ്ദരൂപത്തിലുള്ള ഭഗവത്‌സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ ഭഗവാനുമായുള്ള സമ്പർക്കം സാദ്ധ്യമാക്കുന്നു; ഭഗവാനിലേക്ക് ആകർഷണം ജനിപ്പിക്കുന്നു; ഭഗവാന്റെ ദിവ്യദർശനം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു; ഒടുവിൽ അത് ഭഗവാനോടുള്ള ദിവ്യപ്രേമമായി പരിണമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചോദ്യം 4: നാമസങ്കീർത്തനം എന്ന പ്രക്രിയയുടെ ഫലസിദ്ധി യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്തിനെയാണ് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്?
ഉത്തരം: ഭക്തന്റെ ആത്മീയജീവിതത്തിൽ ഭഗവാൻ നേരിട്ട് നടത്തുന്ന ഇടപെടലിനെയാണ് ഇത് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതായത്, ജീവാത്മാവിൽ സുഷുപ്തിയിലാണ്ടിരിക്കുന്ന ഭഗവദ് അവബോധം കേവലം അനുഷ്ഠാനപരമായ നാമജപങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചല്ല, മറിച്ച് ഭക്തിയോടെ തന്നെ സ്തുതിക്കാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുന്ന ഭക്തന്റെ പ്രയത്നങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം അരുളുന്ന ഭഗവാന്റെ അഹേതുകമായ കാരുണ്യത്തെയാണ് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ചോദ്യം 5: കൃഷ്ണസ്മരണയുടെ ക്രമാനുഗതമായ അഞ്ച് ഘട്ടങ്ങൾ ഏവ?
ഉത്തരം: സ്മരണ, തന്മയീഭാവം, ധ്യാനം, നിരന്തരസ്മരണ, സമാധി എന്നിവയാണ് കൃഷ്ണസ്മരണയുടെ അഞ്ച് ഘട്ടങ്ങൾ.

ചോദ്യം 6: ഭക്തൻ തിരുനാമം ജപിക്കുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നത് എന്തെല്ലാമാണ്?
ഉത്തരം: ഭക്തൻ തിരുനാമം ജപിക്കുമ്പോൾ ഭഗവാന്റെ ദിവ്യരൂപം, ലീലകൾ, ഗുണഗണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഭഗവത്‌വൈഭവങ്ങളെല്ലാം ഭക്തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നു.

ചോദ്യം 7: പദ്മപുരാണത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നതനുസരിച്ച് ഭഗവാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ എവിടെയാണ് വസിക്കുന്നത്?
ഉത്തരം: “ഹേ നാരദ, ഞാൻ എന്റെ ആവാസകേന്ദ്രമായ വൈകുണ്ഠത്തിലോ യോഗികളുടെ ഹൃദയത്തിലോ അല്ല യഥാർത്ഥത്തിൽ വസിക്കുന്നത്. എന്റെ പരമഭക്തന്മാർ എവിടെയാണോ എന്റെ തിരുനാമങ്ങൾ കീർത്തിക്കുന്നതും എന്റെ രൂപം, ലീലകൾ, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുന്നതും, അവിടെയാണ് ഞാൻ വസിക്കുന്നത്” എന്ന് പദ്മപുരാണത്തിൽ ഭഗവാൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ചോദ്യം 8: തിരുനാമകീർത്തനത്തിലൂടെ വികസിക്കുന്ന സേവനമനോഭാവവും അതിന്റെ ഉത്കൃഷ്ടമായ ഘട്ടത്തിൽ ഭക്തന് എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു?
ഉത്തരം: ഇതിന്റെ ഉത്കൃഷ്ടമായ ഘട്ടത്തിൽ, ഭക്തൻ ഈ ഭൗതികശരീരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ആത്മീയലോകത്തിലെ ഭഗവത്‌സേവനത്തിൽ നേരിട്ട് വ്യാപൃതനാകുന്നു.

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆