ജ്ഞാനോദയം – ഹരി നാമാമൃതം (ഭാഗം 3)

ഹരി നാമാമൃതം (ഭാഗം 3)

തിരുനാമത്തിന്റെ അതീന്ദ്രിയ പ്രഭാവങ്ങൾ

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ജ്ഞാനോദയം

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

ഭൗതികവും ആത്മീയവുമായ സമസ്ത വിജ്ഞാനങ്ങളും വേദങ്ങളെന്ന പുരാതന പ്രമാണങ്ങളിൽ അന്തർലീനമായിരിക്കുന്നു. നിത്യവും അപൗരുഷേയവുമായ വേദജ്ഞാനം ഐഹികരായ മനുഷ്യരുടെ ബുദ്ധിയിൽനിന്നുദ്ഭവിച്ചതല്ല, മറിച്ച് ഈശ്വരീയമായ സനാതന സത്യമാകുന്നു. വേദങ്ങൾ ഗ്രന്ഥരൂപത്തിൽ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനും എത്രയോ മുൻപ് (വൈഷ്ണവ ഇതിഹാസമനുസരിച്ച് ഭഗവാന്റെ സാഹിത്യാവതാരമായ ശ്രീവേദവ്യാസനാണ് ഇത് നിർവ്വഹിച്ചത്), അത് ശുദ്ധവും പരമവുമായ ശബ്ദബ്രഹ്മ രൂപത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. ഭഗവദ്ഗീതയിലൂടെ പരമാത്മാവായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ സ്വയം വേദങ്ങളുടെ പരമലക്ഷ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: “സർവ്വ വേദങ്ങളാലും അറിയപ്പെടേണ്ടവൻ ഞാൻ മാത്രമാകുന്നു” (വേദൈശ്ച സർവൈരഹമേവ വേദ്യോ [ഭഗവദ്ഗീത 15.15]).

ഭഗവാനും ഭഗവൽനാമവും ഭിന്നമല്ലാത്തതിനാൽ, ശ്രീകൃഷ്ണ നാമസങ്കീർത്തനം വേദങ്ങളുടെ സാരസർവ്വസ്വവും ജ്ഞാനത്തിന്റെ പരമമായ ഉറവിടവുമാകുന്നു. ഈ തിരുനാമ കീർത്തനം ജീവാത്മാവിന് പൂർണ്ണമായ ജ്ഞാനോദയം പ്രധാനം ചെയ്യുന്നു; തന്റെ യഥാർത്ഥ അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചും, ഐഹിക-പാരത്രിക ലോകങ്ങളെക്കുറിച്ചും, ഭഗവാനെക്കുറിച്ചും, പരമാത്മാവുമായി ജീവാത്മാവിനുള്ള നിത്യബന്ധത്തെക്കുറിച്ചും, ആ ദിവ്യബന്ധത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള പരമജ്ഞാനം അതിലൂടെ കൈവരുന്നു. സർവ്വവിജ്ഞാനത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും പൂർണ്ണരൂപമാണ് ഈ മഹാമന്ത്രം.

തിരുനാമ സങ്കീർത്തനത്തിലൂടെ ഭഗവാനെ ഭജിക്കുന്ന ഭക്തരിൽ പരമകാരുണികനായ ഈശ്വരൻ പ്രസാദിക്കുന്നു. ബദ്ധാത്മാക്കളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ചൈത്യഗുരുവായും (അന്തര്യാമിയായ ഗുരു) പരമ മിത്രമായും ഭഗവാൻ വർത്തിക്കുകയും, അവരെ ഉള്ളിൽനിന്ന് ജ്ഞാനപ്രകാശത്താൽ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: “അത്യന്തം പ്രീതിയോടെ എന്നെ നിത്യവും ഭജിക്കുന്നവർക്ക് എന്നെ പ്രാപിക്കാനുള്ള ബുദ്ധി ഞാൻ നൽകുന്നു. അവരോടുള്ള കാരുണ്യത്താൽ, അവരുടെ ഹൃദയാന്തർഭാഗത്തിരുന്ന്, അജ്ഞാനമാകുന്ന ഇരുളിനെ ജ്ഞാനമാകുന്ന ദീപത്താൽ ഞാൻ ദൂരീകരിക്കുന്നു.”

ശ്രീരൂപഗോസ്വാമി ഭഗവൽനാമത്തെ സൂര്യനോടാണ് ഉപമിക്കുന്നത്: “ഉദയസൂര്യന്റെ നേരിയ പ്രകാശംപോലും നിശാന്ധകാരത്തെ നിശ്ശേഷം തുടച്ചുമാറ്റുന്നതുപോലെ, ശ്രീകൃഷ്ണനാമത്തിന്റെ ഒരു ലേശം സ്ഫുരണംപോലും മുൻജന്മങ്ങളിലെ മഹാപാപങ്ങളാൽ ഹൃദയത്തിൽ കട്ടപിടിച്ച അജ്ഞാനാന്ധകാരത്തെ പൂർണ്ണമായി ഒഴുക്കിക്കളയുന്നു.”

ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും

ചോദ്യം 1: വേദങ്ങളിലെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്വഭാവം എങ്ങനെയുള്ളതാണ്, അതിന്റെ ഉത്ഭവം എവിടെനിന്നാണ്?
ഉത്തരം: ഭൗതികവും ആത്മീയവുമായ സമസ്ത വിജ്ഞാനങ്ങളും വേദങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ വേദജ്ഞാനം നിത്യവും ഈശ്വരീയമായ സനാതന സത്യവുമാണ്. ഇത് ചരിത്രപുരുഷന്മാരായ മനുഷ്യരുടെ അപൂർണ്ണമായ ബുദ്ധിയിൽനിന്നുദ്ഭവിച്ചതല്ല (അപൗരുഷേയമാണ്).

ചോദ്യം 2: ശ്രീവേദവ്യാസനാൽ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് വേദങ്ങൾ ഏത് രൂപത്തിലാണ് നിലനിന്നിരുന്നത്?
ഉത്തരം: ഭഗവാന്റെ സാഹിത്യാവതാരമായ ശ്രീവേദവ്യാസനാൽ ഗ്രന്ഥരൂപത്തിൽ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന് എത്രയോ മുൻപ്, വേദജ്ഞാനം ശുദ്ധവും പരമവുമായ ശബ്ദബ്രഹ്മ രൂപത്തിലാണ് നിലനിന്നിരുന്നത്.

ചോദ്യം 3: ഭഗവദ്ഗീതയിൽ (15.15) ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ സ്വയം എങ്ങനെയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്?
ഉത്തരം: “സർവ്വ വേദങ്ങളാലും അറിയപ്പെടേണ്ടവൻ ഞാൻ മാത്രമാകുന്നു” എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട്, ഭഗവാൻ സ്വയം വേദജ്ഞാനത്തിന്റെ പരമലക്ഷ്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ചോദ്യം 4: ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്റെ തിരുനാമം ജപിക്കുന്നതിലൂടെ ജീവാത്മാവിന് എങ്ങനെയുള്ള ജ്ഞാനോദയമാണ് കൈവരുന്നത്?
ഉത്തരം: ഭഗവാനും ഭഗവൽനാമവും ഭിന്നമല്ലാത്തതിനാൽ, തിരുനാമ കീർത്തനം ജീവാത്മാവിന് പൂർണ്ണമായ ജ്ഞാനോദയം നൽകുന്നു. തന്റെ യഥാർത്ഥ അസ്തിത്വം, ഭൗതിക-ആത്മീയ ലോകങ്ങൾ, ഈശ്വരൻ, ഭഗവാനുമായി ആത്മാവിനുള്ള നിത്യബന്ധം, ആ ദിവ്യബന്ധത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പരമജ്ഞാനം ഇതിലൂടെ കൈവരുന്നു.

ചോദ്യം 5: തിരുനാമ സങ്കീർത്തനത്തിലൂടെ ഭജിക്കുന്ന ഭക്തരിൽ ഭഗവാൻ എങ്ങനെയാണ് അനുഗ്രഹം ചൊരിയുന്നത്?
ഉത്തരം: ഭഗവാൻ ബദ്ധാത്മാക്കളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ചൈത്യഗുരുവായും (അന്തര്യാമിയായ ഗുരു) പരമ മിത്രമായും വർത്തിച്ച് അവരെ ഉള്ളിൽനിന്ന് ജ്ഞാനപ്രകാശത്താൽ നയിക്കുന്നു. ഭക്തിയോടെ ഭജിക്കുന്നവർക്ക് ഭഗവാനെ പ്രാപിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയോഗം നൽകുകയും, ഹൃദയത്തിലിരുന്ന് അജ്ഞാനമാകുന്ന ഇരുളിനെ ജ്ഞാനദീപത്താൽ ദൂരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചോദ്യം 6: ശ്രീരൂപഗോസ്വാമി ഭഗവൽനാമത്തെ സൂര്യനോട് ഉപമിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
ഉത്തരം: ഉദയസൂര്യന്റെ നേരിയ പ്രകാശംപോലും രാത്രിയിലെ ഇരുട്ടിനെ നിശ്ശേഷം തുടച്ചുമാറ്റുന്നതുപോലെ, ശ്രീകൃഷ്ണനാമത്തിന്റെ ഒരു ലേശം സ്ഫുരണംപോലും മുൻജന്മങ്ങളിലെ മഹാപാപങ്ങളാൽ ഹൃദയത്തിൽ കട്ടപിടിച്ച അജ്ഞാനാന്ധകാരത്തെ പൂർണ്ണമായി ദൂരീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ അദ്ദേഹം ഭഗവൽനാമത്തെ സൂര്യനോട് ഉപമിക്കുന്നു.

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
ഹരേ കൃഷ്ണ ഹരേ കൃഷ്ണ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ ഹരേ ഹരേ
ഹരേ രാമ ഹരേ രാമ
രാമ രാമ ഹരേ ഹരേ
🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆